طبق برنامه هوشمندسازی شهر، اپها به سرعت هزینه اتوبوس و تاکسی را میپرداختند و برای خودروهای مردم جای پارک پیدا میکردند. تاکسیهای بدون راننده به سرعت پیش پای مسافران ظاهر میشدند و کامیونها و تریلیهای مجهز به حسگرهای قوی، روند ترافیک را در شهر تغییر میدادند
آینده نگر/ منبع: وایرد
در سال ۲۰۱۶، شهر کلمبوس در ایالت اوهایوی آمریکا از میان ۷۷ شهر کوچک و متوسط دیگر در این کشور انتخاب شد تا سرمایهگذاری ۵۰ میلیون دلاری برای تبدیلشدن به یک شهر هوشمند را دریافت کند. هدفی که از این برنامه دنبال میشد این بود که آینده شهر به کل تغییر کند. چالشی که شهر کلمبوس برندهاش شده بود، از سوی وزارت حمل و نقل آمریکا آغاز شده بود و اولین در نوع خودش در آمریکا به شمار میآمد. قرار بر این بود که تمام امور شهر با پیشرفتهترین فناوریها تطبیق پیدا کند. آن سال زمانی بود که توجه به شرکتهایی با اپهای شهری هوشمند مثل اوبر، لیفت و کارتوگو در اوج خودش بود و اینطور به نظر میرسید که این شرکتها خیلی زود به استفاده از خودروهای بیراننده و هوشمند در شهرها خواهند رسید.
در اسناد اولیه مربوط به هوشمند شدن شهر کلمبوس آمده بود که تمرکز پروژههای هوشمند قرار است روی محلههای کمامکانات باشد و چهره زندگی در آنها را به سرعت تغییر بدهد. بر اساس برنامههایی که در آن زمان اعلام شد، کیوسکهای هوشمند اینترنتی میتوانستند هر مرحله از جابهجایی افراد در شهر را برایشان به صورت دقیق برنامهریزی کنند. اپها به سرعت هزینه اتوبوس و تاکسی را میپرداختند و برای خودروهای مردم جای پارک پیدا میکردند. تاکسیهای بدون راننده به سرعت پیش پای مسافران ظاهر میشدند و کامیونها و تریلیهای مجهز به حسگرهای قوی، روند ترافیک را در شهر تغییر میدادند.
حالا پنج سال از آن آرزوهای دور و دراز میگذرد و چیزی از هوشمند شدن شهر کلمبوس به چشم نمیخورد. انقلابی که قرار بود آینده این شهر را به کل تغییر دهد اصلا اتفاق نیفتاد. طبق گزارشی که اخیرا درباره آخرین وضعیت هوشمندی شهر منتشر شده، تمام پروژهها با کندی آغاز به کار کرده بودند و درست در زمانی که داشتند جان میگرفتند، پاندمی کرونا آغاز شد و باز همه پروژهها را زمین زد. اما حتی مردم از امکانات هوشمند موجود هم استفاده خاصی نکردند. کیوسکهای هوشمندی که قرار بود تمام مراحل جابه جایی و سفر ساکنان در شهر را برنامهریزی کنند، در فاصله جولای ۲۰۲۰ تا مارس ۲۰۲۱ تنها هشت بار مورد استفاده ساکنان قرار گرفتند. برنامه خودروهای بیراننده هم به نتیجه نرسید. شرکت ایزیمایل که به طور آزمایشی این برنامه را در شهر کلمبوس آغاز کرده بود، تنها پانزده روز دوام آورد و به دلیل وقوع یک سانحه رانندگی توسط این خودروها، کار خود را متوقف کرد. پروژه حسگرهای هوشمند کامیونها نیز به نتیجهای نرسید. از همه بدتر اینکه هر برنامهای که برای هوشمندسازی ناوگان حمل و نقل عمومی شهر هوشمند در نظر گرفته شده بود، در نهایت ناکارآمد از آب درآمد.
این تفاوت عمیق بین وعدههای پرزرق و برق درباره شهر هوشمند و آنچه که درنهایت رخ داد، ناامیدی بسیار بزرگی به همراه آورد. این در حالی بود که هرجا درباره شهر هوشمند صحبت میشد، نگاهها به آینده بسیار امیدوارکننده و خوشبینانه بود اما نتیجه نهایی با این تصورات فرق داشت. در چارچوب این پروژه، حتی اعتمادسازی بین ساکنان برای نصب دوربینهای زیاد در کل شهر هم حاصل نشد.
با این حال، مقامات شهر کلمبوس هنوز بر این باورند که راهی برای احیای هوشمندسازی شهر وجود دارد و درواقع برای بهبود وضعیت زندگی در شهر، باید همان پروژهها را برای آینده به اجرا درآورد. از آنجایی که بیشترین ادعاها در مورد محلههای کمامکانات صورت میگیرد، جای تردیدهایی در خصوص کارآمد بودن این برنامهها نیز وجود دارد.
نکته جالب در مورد هوشمندسازی شهر کلمبوس این است که پیشتر، شرکتهای خصوصی توجه زیادی به این پروژه نشان میدادند اما در طول زمان، نتوانستند به شکلی کارآمد در این میدان ظاهر شوند. مثلا شرکتهای اوبر و لیفت برنامه خودروهای بیراننده خود را در این شهر متوقف کردند و شرکت سایدواک لبز هم که قرار بود محله هوشمند آینده را بسازد، نتوانست وعدهاش را اجرایی کند. درگیریهای سیاسی و حقوقی در خصوص حفظ حریم شخصی هم در پروژههای آنها خلل زیادی ایجاد کرد. اما در مجموع میتوان گفت که این شرکتها از ابتدا با خوشبینی بیش از اندازه وارد کار شده بودند.
این تجربه ناموفق البته به معنی شکستخوردن تمام پروژههای شهرهای هوشمند در جهان نیست. شرکتهای زیادی نیز دارند برنامههای مشابه را در نقاط مختلف جهان اجرا میکنند که از جمله آنها میتوان به ساخت محله مناسب برای خودروهای بیراننده توسط تویوتا در حومه شهر توکیو اشاره کرد. با این حال، واقعیت این است که هنوز جا برای سرمایهگذاری در شهرهای هوشمند وجود دارد، اما اینکه در دوران پساکرونا و چالشهای مخصوصش چقدر تمایل به این نوع سرمایهگذاری وجود داشته باشد، موضوعی است که باید در آینده آن را مورد قضاوت قرار دهیم.