نزول تعداد پذیرش احتمالاً این سؤال را پیش میآورد که آیا دانشگاههای بریتانیایی در حال تبدیلشدن به جایی هستند که بیش از اندازه به دانشجویان تازهوارد از چین متکی است. این سؤال را نیک همیلتون، مدیر مؤسسه مطالعات تحصیلات عالی، مطرح میکند
خدیجه کوتیا / تحلیلگر حوزه بریتانیا/آینده نگر
تقاضای تحصیل دانشجویان چینی در دانشگاههای بریتانیا اکنون به کل تعداد دانشجویان اروپایی که از سراسر اتحادیه اروپا به این کشور درخواست پذیرش میفرستند رسیده است. این مسئله تأثیر برگزیت و اتکای بیشازپیش بخش آموزش عالی به چین را برجسته میکند، حتی با وجود اینکه رابطه سردی بین لندن و پکن برقرار است. طبق آمار انجمن دانشگاههای بریتانیا، پذیرش دانشجویان از اتحادیه اروپا ۴۳ درصد کاهش داشته و به ۲۸ هزار و ۴۰۰ مورد رسیده است. این رقم قابلمقایسه است با تعداد ۲۸ هزار و ۴۹۰ پذیرش از کشور چین؛ رقمی که از سال ۲۰۱۷ تاکنون دو برابر شده است.
بهگفته استفان هریس، رئیس یکی از گروههای لابیکننده بهنفع دانشگاههای بریتانیا، کاهش شدید تعداد تقاضای پذیرش از اتحادیه اروپا «مأیوسکننده» است اما اتفاقی بوده که انتظار رخدادن آن میرفته است. از زمان برگزیت مقررات پذیرش در دانشگاههای بریتانیا تغییر کرده است و معنیاش این است که دانشجویان اروپایی باید برای ثبتنام در دانشگاههای انگلیسی نرخهای بینالمللی را بپردازند که هزینههای بالاتری است.
هزینه دانشجویان خارجی در دانشگاههای بریتانیا غالباً بالاتر از ۹ هزار و ۲۵۰ پوند معادل ۱۲ هزار و ۹۰۰ دلار است. معنیاش این است که کاهش تعداد دانشجویانی که از اتحادیه اروپا ثبتنام میکنند در حال حاضر مایه نگرانی اقتصادی نیست. با وجود این، هریس هشدار میدهد که خطر کاهش تنوع تجربه تحصیل در دانشگاهها دستکم گرفته خواهد شد مگر اینکه دولت بریتانیا تلاش کند که دانشجویان اروپایی بیشتری را به این کشور جذب کند. دانشگاههای بریتانیا از باکیفیتترین و بهترین دانشگاههای جهان هستند. ارائه رشتههای مختلف دانشگاهی در این دانشگاهها، تحصیل در بریتانیا و بهخصوص انگلیس را به یکی از گزینههای اصلی دانشجویان بینالمللی تبدیل کرده است؛ بهنحویکه سالانه نزدیک به نیم میلیون دانشجوی خارجی برای تحصیل در بریتانیا، به انگلیس، اسکاتلند، ولز و حتی ایرلند شمالی میروند. رتبه دانشگاههای جهان هرساله دستخوش تغییر میشود. در سال 2020 میلادی نیز رتبهها تغییرات بسیاری داشتهاند اما چیزی که همچنان بدون تغییر مانده حضور دانشگاههای بریتانیایی در رتبههای بالای این رتبهبندی است. ۱۰ دانشگاه برتر بریتانیا در سال ۲۰۲۰ بهترتیب عبارت بودند از آکسفورد، کمبریج، کالج لندن، امپریال کالج، ادینبرو، منچستر، کینگز لندن، اقتصاد و علوم سیاسی لندن، بریستول و واریک. چهار دانشگاه در بریتانیا نیز در فهرست ۱۰ دانشگاه برتر جهان قرار دارند. دانشگاه آکسفورد رتبه چهارم در دانشگاههای جهان و دانشگاه کمبریج رتبه هفتم دانشگاههای جهان است. آکسفورد قدیمیترین دانشگاه انگلیسیزبان در دنیا نیز به شمار میرود.
براساس گزارش سال ۲۰۱۸ مؤسسه سیاستگذاری آمورش عالی، تخمین زده شده است که دانشجویان خارجی در سال تحصیلی ۱۶-۲۰۱۵ رویهمرفته ۲۲.۶ میلیارد پوند به اقتصاد بریتانیا وارد کرده باشند. دولت قصد دارد که این رقم را تا سال ۲۰۳۰ تا ۳۵ میلیارد پوند افزایش دهد. دادههای این مؤسسه نشان میدهد که فقط ایرلند شمالی که هنوز از دانشجویان اتحادیه اروپا هزینه تحصیل دانشجویان داخلی را میگیرد، شاهد افزایش تعداد دانشجویان از اتحادیه اروپا بوده است.
نزول تعداد پذیرش احتمالاً این سؤال را پیش میآورد که آیا دانشگاههای بریتانیایی در حال تبدیلشدن به جایی هستند که بیش از اندازه به دانشجویان تازهوارد از چین متکی است. این سؤال را نیک همیلتون، مدیر مؤسسه مطالعات تحصیلات عالی، مطرح میکند. این تغییر زمانی به وجود آمده است که تنشها بین بریتانیا و چین بر سر طیفی از مسایل بالا گرفته است، از آینده هنگکنگ گرفته تا منطقه خودمختار سینکیانگ و سرقت حقمؤلف. نگرانی آژانسهای امنیتی بریتانیا نیز از رابطه بین دانشگاههای انگلیسی با دولت چین بالا گرفته است، چرا که این ادعا مطرح است که از این طریق فناوریهای دفاعی حساس بریتانیا به پکن منتقل میشود.
همیلتون میگوید: «اگر دانشجویان چینی از آمدن به دانشگاههای بریتانیا خودداری کنند، این دانشگاهها وضع خیلی ناراحتکنندهای پیدا خواهند کرد. تعداد دانشجویانی که از کشورهای دیگر به بریتانیا میآیند، در مقایسه با دانشجویان چینی که شمار زیادی از دانشجویان خارجی انگلستان را تشکیل میدهند، آنقدر نیست که بتوانند جای آنها را پر کنند و کمبودها را جبران کنند.» هملیتون میگوید مدل اداره یک دانشگاه انگلیسی بهشکلی است که آنها تقریباً در همه فعالیتهای خود ضررده هستند مگر در مورد دانشجویان خارجی که درآمد دانشگاه را برای برآوردن بودجه تحقیقات دانشگاه تأمین میکنند. او میگوید: «دلیل اینکه مردم فکر میکنند دانشگاههای بریتانیایی در حد بهترین دانشگاههای جهان هستند این است که تحقیقات دانشگاههای ما خیلی خوب است.»
منبع: بلومبرگ