چرا جهان بعد از همه‌گیری کرونا نیاز به بازنگری در مراقبت‌های بهداشتی دارد؟

زندگی باکیفیت، اولویت است

بیش از 40 سال از اعلامیه جهانی مراقبت‌های بهداشتی اولیه (PHC) می‌گذرد، اعلامیه‌ای که طی آن دولت‌ها باید یکسری اقدامات فوری انجام می‌داده‌اند. از آن زمان، طبق گزارش بانک مرکزی، بحث‌های زیادی انجام شده است اما اقدامات کافی انجام نشده است. مجمع جهانی اقتصاد گزارشی در این باره منتشر کرده است.

در گزارش Walking the Talk آمده است که تجدیدنظر در مراقبت‌های بهداشتی اولیه بعد از کووید 19 ضروری است.

براساس این گزارش، عواقب آن عدم موفقیت در ارائه خدمات مراقبت‌های بهداشتی قوی است.  PHC اغلب ضعیف‌ترین حلقه در پاسخ ملی و بوده است.

این گزارش برخی از چالش‌های گسترده مرتبط با سلامت و جزئیات نحوه غلبه بر شکست سیستماتیک PHC را برجسته می‌کند.

 

*امید به زندگی سالم مهم است

امید به زندگی در بدو تولد اغلب به‌عنوان شاخص وضعیت سلامتی مورداستفاده قرار می‌گیرد. سال 1990، این نرخ 65.4 سال بود. تا سال 2018، این میزان به 72.6 سال رسید. بااین‌حال در کشورهای کم‌درآمد، متوسط امید به زندگی در بدو تولید کمتر از این میزان است. نرخ بالای مرگ‌ومیر مادران و کودکان، درگیری‌ها و خشونت‌ها و بیماری‌های همه‌گیر و اچ‌آی‌وی از جمله دلایل این امر است.

اما بانک جهانی می‌گوید اقدام دیگری می‌تواند تصویر واضح‌تری از سلامت کلی جمعیت ارائه دهد، امید به زندگی سالم (HALE). HALEمجموعه‌ای از اقدمات بهداشتی را در نظر می‌گیرد که همچنین نشان‌دهنده اختلاف بین درآمد است. میانگین HALE در کشورهای با درآمد بالا تقریباً 7 سال از میانگین جهانی فراتر رفته است.

این وضعیت یعنی بعضی از مردم فقط عمر طولانی‌تر دارند اما کیفیت ندارد. گاهی، آنها بیشتر در سلامتی ضعیف و پایین زندگی می‌کنند که می‌تواند برای توانایی آنها تأثیر بگذارد و شرایط کلی آنها را بیشتر به خطر بیندازد.

بیماری‌های قابل پیشگیری و غیرواگیر در کشورهای درحال‌توسعه مشکل مهمی است. بانک جهانی می‌گوید: در کشورهای با درآمد و متوسط، بیش از سه‌چهارم بیماران دیابتی و 90 درصد افراد مبتلا به فشارخون بالا هستند. PHC باکیفیت پایین، مسئول حدود 60 درصد از کل مرگ‌های قابل پیشگیری از مراقبت‌های بهداشتی در این کشورهاست.