26 درصد از مردم به آب آشامیدنی سالم دسترسی ندارند. تقریباً نیمی از آنها بدون سرویس بهداشتی سالم هستند و تقریباً یکسوم از مردم جهان به آب و صابون دسترسی ندارند.
سال 2015، همه کشورها متعهد شدند تا سال 2030 در جهت دسترسی جهانی به آب آشامیدنی سالم، بهداشت و امکانات اولیه شستشو تلاش کنند. الان یکسوم از این دوره 15 ساله گذشته است. اما جهان با دسترسی به آب آشامیدنی فاصله دارد: 26 درصد از مردم به آب آشامیدنی سالم دسترسی ندارند. تقریباً نیمی از آنها بدون سرویس بهداشتی سالم هستند و تقریباً یکسوم از مردم جهان به آب و صابون دسترسی ندارند. مجمع جهانی اقتصاد در گزارشی به بررسی دسترسی مردم جهان به آشامیدنی سالم پرداخته است.
دنیا در حال پیشرفت است، اما خیلی کند این روند انجام میشود. اگر بخواهیم به این اطمینان برسیم که تا سال 2030 همه مردم به منابع اساسی دسترسی داشته باشند، در دهه آینده میزان پیشرفت باید بیش از سه برابر باشد.
دسترسی به آب آشامیدنی تمیز، سرویس بهداشتی و شستشو نیاز اساسی انسان است. با این حال میلیاردها نفر هنوز به این امکانات دسترسی ندارند. این ماجرا میتواند پیامدهای مخربی داشته باشد: سالانه میلیونها نفر در اثر بیماریهای عفونی که از طریق آب آشامیدنی غیرایمن یا بهداشت نامناسب پخش میشوند، میمیرند. بیش از نیممیلیون آنها کودک هستند.
اولویت اول، اهداف توسعه پایدار سازمان ملل این است که دستیابی جهانی و عادلانه به آب آشامیدنی سالم و مقرونبهصرفه تا سال 2030 محقق شود.
اما امروز کجا ایستادهایم؟ در سال 2020، تقریباً سهچهارم (74 درصد) از جمعیت جهان به منابع آبی با مدیریت ایمن دسترسی داشتهاند. بهاینترتیب از هر چهار نفر یک نفر به آب آشامیدنی سالم دسترسی ندارد.
در کشورهای که کمترین درآمد را دارند، کمتر از یکسوم مردم به آب سالم دسترسی دارند. بیشتر این گروه در جنوب صحرای آفریقا زندگی میکنند.
آیا ما پیشرفت میکنیم؟ جهان در پنج سال گذشته پیشرفت کرده است. متأسفانه این بسیار کند بوده است. سال 2015، در آغاز طرح اهداف توسعه پایدار سازمان ملل 70 درصد از جمعیت دارای آب آشامیدنی سالم بودند. این بدان معناست که طی 5 سال تنها 4 درصد رشد در این شاخص رخداده است.
بدیهی است که دستیابی به دسترسی جهانی به آب آشامیدنی سالم تا سال 2030 بسیار کند پیش خواهد رفت. اگر پیشرفت با این نرخ ادامه پیدا کند، ما تا سال 2030 به نرخ 82 درصد خواهیم رسید. اگر قرار است هدف تا سال 2030 برآورده شود، نرخ پیشرفت در دهه آینده باید سه برابر شود.
*نیمی از جهان به سرویس بهداشتی ایمن دسترسی ندارند
اولویت دوم اهداف توسعه پایدار سازمان ملل به دستیابی به سرویس بهداشت و مناسب و عادلانه برای همه و پایاندادن به سرویس بهداشتی باز تا سال 2030 است.
امروز کجا ایستادهایم؟ سال 2020، کمی بیش از نیمی از جمعیت جهان (54 درصد) به سرویس بهداشتی سالم مدیریت شده دسترسی داشتند. به عبارتی تقریباً از هر دو نفر، یک نفر به این شاخص دسترسی ندارد. حدود 6 درصد از جمعیت جهان امکانات بهداشتی ندارند و از سرویس بهداشتی در فضای باز استفاده میکنند.
در کشورهایی که کمترین درآمد را دارند، کمتر از یکپنجم مردم از بهداشت سالم برخوردارند. تقریباً مانند شاخص دسترسی به آب آشامیدنی، این گروه هم در جنوب صحرای آفریقا زندگی میکنند.
آیا پیشرفت میکنیم؟ جهان در 5 سال گذشته پیشرفت کرده است. این رشد کند است. اما نسبت به پیشرفت دسترسی به آب آشامیدنی سالم، بیشتر بوده است. سال 2015، 47 درصد از جمعیت جهان به سرویس بهداشتی سالم دسترسی داشتند. طی 5 سال این بخش 7 درصد رشد کرده است.
تا دسترسی کامل به سرویس بهداشتی ایمن فاصله زیاد است. پیشرفت برای دستیابی به این هدف تا سال 2030 خیلی کند پیش میرود. اگر همین نرخ پیشرفت تا سال 2030 ادامه پیدا کند، در این سال تنها 68 درصد از جمعیت به سرویس بهداشتی سالم دسترسی خواهند داشت. بهاینترتیب همچنان یکسوم از جمعیت جهان به این شاخص دسترسی نخواهند داشت.
