هرازچندگاهی خبر میرسد که یکی از دوستان عزیزمان از دنیا رفته و آسمانی شده است. درست یک سال پیش در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۹ دکتر حسین کاظمپوراردبیلی، حدود دو هفته پیش ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۰ دکترهادی نژادحسینیان و دیروز هم که ۲۵ اردیبهشت بود دکتر اکبر ترکان. دو شخصیت اول به خاطره پیوستهاند و سومی هم چند وقت دیگر از یاد میرود.
علی اشرفافخمی
هرازچندگاهی خبر میرسد که یکی از دوستان عزیزمان از دنیا رفته و آسمانی شده است. درست یک سال پیش در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۹ دکتر حسین کاظمپوراردبیلی، حدود دو هفته پیش ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۰ دکترهادی نژادحسینیان و دیروز هم که ۲۵ اردیبهشت بود دکتر اکبر ترکان. دو شخصیت اول به خاطره پیوستهاند و سومی هم چند وقت دیگر از یاد میرود. رسم زمانه همین است. یک روز میآییم و روزی دگر میرویم. اما چه خوب است که با نیکنامی بار سفر را ببندیم و این دنیا را برای کسانی که امروز هستند و از فردایشان خبر ندارند و آنهایی که فرداها میآیند و نمیدانیم که چه سرنوشتی در انتظارشان است، باقی بگذاریم.چند ویژگی در این سه دوست مشترک بود، همگی عاشق توسعه و سربلندی این مملکت بودند و در دلشان مهر به مردم خوب ایران زمین. همگی مردان بزرگی بودند که ایران از دستشان داد. مردانی دانشمند، پارسا، پاکدست و پرتلاش: یکی در حوزه سیاست بهم تنیده اوپک، دیگری در حوزه سیاست و صنعت و سومی هم در حوزه توسعه و اقتصاد. هر سه تحولآفرین بودند. نیک میدانیم که هیچکدام متاعی با خود از دیار فانی به سرای باقی نبردند، بلکه توشه آنها خدمات ماندگاری است که همواره در یادها خواهد ماند.چه نعمت بزرگی است که با دوستانی از این دست آشنا بودم، هرگاه از توسعه پایدار ایران سخنی به میان میآمد، با تمام وجود به دنبال آن بودند که اثربخش و نقشآفرین باشند و در راه رسیدن به این هدف ماندگار از هیچ کوششی فروگذار نکنند. بیادعا بودند و بیتکلف، صریح بودند و شجاع و آزاداندیش. حقیقتا شیفتگان خدمت بودند ولی نه از نوع تشنگان قدرت.کمی به عقبتر برگردم از مردان بزرگ دیگری نیز میتوانیم یاد کنیم: دکتر محسن نوربخش که در ۲ فروردین ۸۲ این سرای خاکی را ترک گفت و ساسان منوچهری که در ۲۷ دی ۹۵ و فهرست بلندبالای دیگری که مجال نام بردنشان نیست ولی جایشان واقعا خالی است. همه دوستان یادشده، ماههای پایانی عمرشان را با بیماری درگیر شدند. لکن بیماری هم موجبی برای دست از کار کشیدن آنها نشد و با احساس مسوولیت و از صمیم جان به تلاش خود برای خدمت به مردم ادامه دادند. روح بلندشان شاد.نمیدانم چه شده است که از این بزرگان در سپهر اقتصاد ایران کمتر نام برده میشود و از خدمتگزاران بیادعایمان کمتر یاد میکنیم، دربارهشان کمتر مینویسیم و نکوداشتی برایشان برگزار نمیکنیم.در این اندیشهام که برای جبران این کاستی، به نوعی تغییر نگاه نیاز داریم: بزرگانمان را بزرگ بشماریم، تا خود بزرگ دیده شویم و کشورمان را نیز نزد جهانیان، بزرگ بنمایانیم.
منبع : روزنامه جهان صنعت