
اولین و مهمترین تأثیر کرونا در بخش خدمات بود که نیاز به تماس رودررو دارد. زنان اکثراً کارگران مشاغلی مانند رستورانها، هتلها، مطب پزشکان و فروشگاههای پوشاک مشغول هستند. همه آنها در اوایل بیماری مجبور شدند شغلهای خود را ترک کنند و این وضعیت هنوز بهبود نیافته است.
بیماری همهگیر کووید 19 ویرانیهای زیادی در بازار کار ایجاد کرده است و زنان امریکایی بیشتر از مردان آسیبدیدهاند. سیانان گزارشی دراینباره منتشر کرده است.
بهطورکلی بیش از 22 میلیون شغل در ماه مارس و آوریل از دست رفت و طی هفت ماه از آن زمان، بیش از نیمی از این مشاغل بازگشتهاند. اما از ماه نوامبر، شکافی عمیق در این بازار باقیمانده است. زنان 5.3 میلیون شغل کمتر ازآنچه قبل از شروع پاندمی در ماه فوریه داشتند، دارند. درحالیکه برای مردان این کسری 4.6 میلیون شغل است.

*اختلاف سر چیست؟
اولین و مهمترین تأثیر کرونا در بخش خدمات بود که نیاز به تماس رودررو دارد. زنان اکثراً کارگران مشاغلی مانند رستورانها، هتلها، مطب پزشکان و فروشگاههای پوشاک مشغول هستند. همه آنها در اوایل بیماری مجبور شدند شغلهای خود را ترک کنند و این وضعیت هنوز بهبود نیافته است. مطمئناً مردان هم هزاران شغل در این صنایع و بخشها را ازدستدادهاند، اما نه بهاندازه زنان.

میلیونها نفر در خط مقدم بحران، کار میکنند. زنان 77 درصد از کارگران بیمارستانهای امریکا را تشکیل میدهند. بهعنوانمثال آنها 74 درصد از کارمندان مدارس را هم شامل میشوند.
عدم مراقبت از کودکان این چالش را برای کارمندانی که والد هستند سختتر و پیچیدهتر کرده است. مخصوصاً آنهایی که بچههای کوچک دارند.
در دو ماه اول همهگیری، مراکز مراقبت روزانه 35 درصد از کارکنان خود را کاهش دادند. این بخش نیز تحت سلطه زنان است. 93 درصد از کارمندان بخش مراقبتهای روزانه، زنان هستند. درحالیکه در بهار دوباره یکسری استخدام انجامشده است، اما بهبودی بسیار دور است. درنتیجه در ماه نوامبر، مشاغل در این بخش در مقایسه با فوریه هنوز 17 درصد کمتر است.

مسئولیت مراقبت از کودکان در خانه بهطور مساوی تقسیمنشده است. زنان بیشتر از همسرانشان مسئولیت مراقب از کودکان، ازجمله نظارت بر یادگیری از راه دور آنها را برعهدهگرفتهاند. به همین دلیل هم برخی زنان مجبور به ترک کامل کار خود شدهاند.
از فوریه تا سپتامبر، میزان مشارکت اقتصادی زنان با کودکان زیر 13 سال، 3 درصد کاهشیافته است، در حالی که این وضعیت برای زنان بدون فرزند تنها 1.8 درصد بوده است. این وضعیت برای مردان متفاوت بوده است. مشارکت اقتصادی برای مرداد بدون فرزند 1.4 درصد کاهشیافته و برای آنهایی که بچهدارند 1.2 درصد کاهشیافته است.

در این میان زنان سیاهپوست یا لاتین وضعیت بدتری نسبت به زنان سفیدپوست داشتهاند. میزان مشارکت آنها در ماه های فوریه تا سپتامبر 6.4 درصد کاهشیافته است. این وضعیت یک پسرفت اساسی است، چرا که در پنج سال قبل از همهگیری، زنان سیاهپوست دستاوردهای شغلی زیادی را تجربه کرده بودند.

با نرخ رشد فعلی، ممکن است 40 ماه دیگر زمان ببرد تا بازار کار بهطور کامل از اثرات بیماری کرونا بهبود یابد.
اقتصاددانان هشدار دادهاند که هرچه زنان و مردان بیشتر از کار بیکار شوند، بازگشت آنها سختتر خواهد بود. از دست دادن دائمی درآمد و همچنین عقبماندگی شغلی، میتواند پیشرفتهای قبلی را که به سمت برابری جنسیتی در محل کار ایجادشده را ریشهکن کند.