گزارش مرکز آمار ایران در سرشماریهای گذشته نشان میدهد که در سال ۱۳۹۵ از مجموع دو میلیون و ۹۰۳ هزار و ۴۳۵ خانوار معمولی ساکن در شهر تهران، دو میلیون و ۴۴۵ هزار و ۱۶ خانوار (84.2 درصد) دارای سرپرست مرد و ۴۵۸ هزار و ۴۱۹ خانوار (15.8 درصد) دارای سرپرست زن بودهاند.
«تهران روستای بزرگی در شمال شهرری است که باغهای زیاد و درختان میوه فراوان دارد. ساکنان آن در سردابهایی زندگی میکنند که به لانه مورچگان میماند. تهران چند محله دارد که هریک با دیگری در جنگ و ستیز است. میوههاشان نیکو و فراوان است، بهخصوص اناری دارند که در هیچیک از شهرها نظیرش یافت نمیشود.» (آثار و البلاد) مستند «تهران انار ندارد» با این مقدمه آغاز میشود. تهرانی که از روستایی بزرگ در شمال شهرری به پایتخت تبدیلشده و به مرکز اقتصادی، سیاسی، فرهنگی کشور تبدیلشده است. تهران البته در مستندها و فیلم های دیگری هم مطرح شده است. در فیلم دختر لر، او می گوید: «تهران، تهران که می گن، شهر قشنگیه اما...» اما تهران شلوغ است و آلودگی دارد و جمعیتش هم مدام بیشتر میشود. حالا هم گزارش مرکز آمار نشان میدهد جمعیت تهران طی 5 سال گذشته 6.6 درصد افزایشیافته است.
گزارش مرکز آمار ایران در سرشماریهای گذشته نشان میدهد که در سال ۱۳۹۵، شهر تهران دارای هشت میلیون و ۶۹۳ هزار و ۷۰۶ نفر جمعیت و دو میلیون و ۹۱۱ هزار و ۶۵ خانوار بوده است که جمعیت آن نسبت به سال ۱۳۹۰، ۶, ۶ درصد افزایش داشته است.
این در حالی است که منطقه ۴ با ۹۱۹ هزار و یک نفر (10.6 درصد) و منطقه ۹ با ۱۷۴ هزار و ۲۳۹ نفر (2.0 درصد) به ترتیب پرجمعیتترین و کمجمعیتترین مناطق شهر تهران بودهاند.
نتایج نشریه مرکز آمار ایران نشان میدهد در سال ۱۳۹۵ از مجموع هشت میلیون و ۶۹۳ هزار و ۷۰۶ نفر جمعیت شهر تهران، 17.4 درصد در گروه سنی صفر تا ۱۴ ساله، 74.1 درصد در سنین ۱۵ تا ۶۴ ساله و 8.4 درصد نیز در سنین ۶۵ ساله و بیشتر هستند. منطقه ۱۹ با 23.5 درصد جمعیت ۰ تا ۱۴ ساله جوانترین و منطقه ۳ با 15.0 درصد جمعیت ۶۵ ساله و بیشتر، مسنترین مناطق شهر تهران هستند.
در سال ۱۳۹۵، بعد متوسط خانوار در شهر تهران 3.0 نفر در خانوار بوده است که نسبت به سال ۱۳۹۰، معادل 0.1 نفر در خانوار کاهش دارد. خانوارهای مناطق ۱۹ و ۷ با بعد متوسط ۳.۳ و 2.7 نفر در خانوار به ترتیب بزرگترین و کوچکترین بعد خانوار را در این سال در بین مناطق شهر تهران دارا هستند.
در سال ۱۳۹۵، دو میلیون و ۹۱۱ هزار و ۶۵ خانوار در شهر تهران وجود داشته است. از این تعداد دو میلیون ۹۰۳ هزار و ۴۳۵ خانوار (99.7 درصد) از نوع خانوار معمولی ساکن بودهاند. میزان رشد متوسط سالانه تعداد خانوارهای معمولی ساکن شهر تهران در سالهای ۹۵-۱۳۹۰ برابر 2.32 درصد در سال است. با توجه به آنکه رشد متوسط سالانه جمعیت شهر در همین دوره 1.29 درصد بوده است میتوان گفت که تعداد خانوارهای معمولی ساکن با آهنگی سریعتر از جمعیت افزایش مییابد که یک نتیجه آن کاهش بعد متوسط خانوار است.
*از هر شش خانوار در تهران یک خانوار دارای سرپرست زن است
گزارش مرکز آمار ایران در سرشماریهای گذشته نشان میدهد که در سال ۱۳۹۵ از مجموع دو میلیون و ۹۰۳ هزار و ۴۳۵ خانوار معمولی ساکن در شهر تهران، دو میلیون و ۴۴۵ هزار و ۱۶ خانوار (84.2 درصد) دارای سرپرست مرد و ۴۵۸ هزار و ۴۱۹ خانوار (15.8 درصد) دارای سرپرست زن بودهاند. بیشترین نسبت خانوارهای دارای سرپرست زن در منطقه ۷ (22.3 درصد) و کمترین نسبت این نوع از خانوارها در مناطق ۱۹ و ۲۲ تهران (10.0 درصد) مشاهدهشده است. در مقایسه با سال ۱۳۹۰، فراوانی نسبی خانوارهای دارای سرپرست زن در شهر تهران اندکی افزایشیافته و با 0.4 درصد افزایش از 15.4 درصد به 15.8 درصد رسیده است.
حدود ۵ درصد از جمعیت تهران در سال ۱۳۹۵، افرادی هستند که در فاصله سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۵ به شهر تهران مهاجرت کردهاند.
بر اساس اطلاعات سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، در دوره زمانی ۹۵ - ۱۳۹۰ تعداد ۴۰۴ هزار و ۹۹۶ نفر به شهر تهران مهاجرت کردهاند. این تعداد معادل 4.7 درصد از جمعیت شهر تهران هست. در بین مناطق شهر تهران بیشترین سهم مهاجران واردشده در کل جمعیت مربوط به منطقه ۶ با 10.8 درصد و کمترین سهم مربوط به منطقه ۱۶ با 2.5 درصد هست.
نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ نشان میدهد که از مجموع 8،056،002 نفر جمعیت ۶ ساله و بیشتر شهر تهران، 837، 638،7 نفر (94.8 درصد) باسواد و 414162 نفر (5.1 درصد) بیسواد بودهاند. در بین مناطق شهر تهران بیشترین میزان بیسوادی در منطقه ۱۷ (10.4 درصد) و منطقه ۱۹ (10.2درصد) و کمترین میزان بیسوادی در منطقه ۳ (1.8 درصد) و منطقه ۶ (1.9 درصد) مشاهدهشده است.
نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ نشان میدهد که از مجموع دو میلیون و ۸۸۸ هزار و ۷۱۳ خانوار معمولی و گروهی ساکن در واحدهای مسکونی آپارتمانی و غیر آپارتمانی شهر تهران، یکمیلیون و ۴۳۲ هزار و ۱۳۶ خانوار (49.6 درصد) مالک واحد مسکونی خود و یکمیلیون و ۲۰۸ هزار و ۷۱۰ خانوار (41.8 درصد) اجارهنشین بوده و نحوه تصرف محل سکونت ۲۴۳ هزار و ۴۰۹ خانوار (8.4 درصد) نیز سایر موارد بوده است. در بین مناطق ۲۲ گانه شهر تهران منطقه ۳ با 57.8 درصد بیشترین و منطقه ۲۲ با 43.8 درصد کمترین نحوه تصرف محل سکونت ملکی را دارند.
نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ نشان میدهد که از مجموع دو میلیون و ۸۷۰ هزار و ۶۵۳ واحد مسکونی معمولی در شهر تهران، دو میلیون و ۵۰۹ هزار و ۸۴۰ واحد مسکونی (87.4 درصد) آنان از نوع آپارتمانی و ۳۶۰ هزار و ۸۱۳ واحد مسکونی (12.7 درصد) از نوع غیر آپارتمانی هستند. در بین مناطق شهر تهران منطقه ۶ با 96.7 درصد دارای بیشترین نسبت و منطقه ۱۶ با 70.6درصد دارای کمترین نسبت واحدهای مسکونی آپارتمانی هستند.