تولید ناخالص داخلی ایران در سال 2019 حدود 7.1 درصد کاهشیافته که در ادامه افت 2 درصدی تولید ناخالص داخلی آن در سال 2018 است. جاری شدن سیلهای ویرانگر، بازگرداندن تحریمها توسط ایالاتمتحده آمریکا و افزایش تنشها با عربستان سعودی، اقتصاد را با مشکل مواجه کرده و موجب تنزل ناگهانی صادرات شده است.
طبق گزارش سازمان ملل، پیشبینی میشود اقتصاد ایران در سال 2020 با توجه به تأثیر کاهش قیمت نفت، تحریمهای ایالاتمتحده آمریکا و ناآرامیهای اجتماعی، منقبضتر شود. معاونت اقتصادی اتاق تهران در گزارشی به چشم انداز وضعیت اقتصاد ایران پرداخته است.
طبق این گزارش، تولید ناخالص داخلی ایران در سال 2019 حدود 7.1 درصد کاهشیافته که در ادامه افت 2 درصدی تولید ناخالص داخلی آن در سال 2018 است. جاری شدن سیلهای ویرانگر، بازگرداندن تحریمها توسط ایالاتمتحده آمریکا و افزایش تنشها با عربستان سعودی، اقتصاد را با مشکل مواجه کرده و موجب تنزل ناگهانی صادرات شده است. سرمایهگذاری و رشد مصرف بخش خصوصی در میان ناآرامیهای اجتماعی با کاهش بیشتری همراه شده است. بااینکه در حال حاضر دولت هزینههای خود را برای رفع چالشهای ناشی از رکود اقتصادی افزایش داده، اما بازگشت اقتصادی ایران به قلمرو مثبت چندین سال طول میکشد. کمبود شدید تنوع اقتصادی ایران، همچنان چشمانداز اقتصادی کشور را مبهم میسازد. بااینوجود طبق پیشبینیها انتظار میرود رشد اقتصادی ایران در سالهای 2020 و 2021 کمی بهبودیافته و به ترتیب به رقمهای منفی 2.7 درصد و منفی 1.2 درصد برسد.
طبق برآورد سازمان ملل متحد، تورم سالانه در سال 2019 در ایران و بسیاری از دیگر کشورها ازجمله آرژانتین، سودان جنوبی، بولیوی و ونزوئلا که با محدودیت عرضه و عدم توازن شدید اقتصاد کلان مواجه هستند، بیشتر شده است. طی سالهای 2020 و 2021 پیشبینی میشود نرخ تورم ایران تا حدودی کاهش یابد.
مالیاتها و مقررات زیستمحیطی که برای جلوگیری استفاده از سوختهای فسیلی طراحیشدهاند ممکن است، حداقل در یک دوره انتقال، منجر به هزینههای بالاتر کالاهای ضروری مانند مواد غذایی و سیستم گرمایشی شوند. ازآنجاکه این کالاهای اساسی نمایانگر بخش بزرگی از درآمد یک خانواده فقیر است، تغییر انرژی اثرات مهمی بر فقر و نابرابری خواهد داشت. یکی از مثالهای این گزارش در این زمینه مربوط به اعتراضات گسترده مربوط به پیامدهای اجتماعی مالیات سوخت و کاهش یارانه سوخت در ایران و کشورهای دیگر ازجمله اکوادور، فرانسه و سودان است که نشانگر جنبههای سیاسی-اقتصادی چنین اقداماتی است. بااینحال، نمونههای بیشماری از اقدامات موفقیتآمیز اصلاحات نیز وجود داشته که بسیاری از آنها نیز در همین مجموعه کشورها رخداده است. تجربیات موفقیتآمیز نشان میدهد که سیاست حذف یا کاهش یارانه انرژی، باید بهگونهای طراحی شود که با توجه به پیامدهای و تأثیر آن بر نابرابری، در صنایع و شهروندان آسیبدیده، از پذیرش کافی هم برخوردار باشد.
به گزارش معاونت اقتصادی اتاق تهران و براساس برآوردهای سازمان ملل انتظار میرود نرخ بیکاری در ایران در سال 2019 با افزایش قابلتوجهی نسبت به سال 2018 مواجه باشد و به 12.8 درصد برسد. حدود 35 درصد جوانان ایران (در سن 20 تا 34 ) نه در حال اشتغال و نه در حال تحصیل یا یادگیری هستند. این نرخ برای مردان حدود 10 درصد و برای زنان حدود 60 درصد است.
