چه ایرادی دارد که یک الگوی درست تبلیغ شود؟ به خصوص در شرایطی که ما در معرض انبوهی از تبلیغات کاذب و دروغ هستیم.
بخش کارآفرینی یکی از بخشهای جدید و ویژه جشنواره سینما حقیقت امسال بود که اتاق تهران از حامیان و برگزارکنندگان آن محسوب میشد. بخشی که با حضور 14 فیلم نهایی با موضوع کارآفرینی برگزار شد و درنهایت سه فیلم برگزیده معرفی شدند که «رویای آب» بهعنوان رتبه دوم انتخاب شد. محمد واعظی کارگردان جوان که سابقه خبرنگاری هم دارد در این مستند به زندگی جوانانی پرداخته که با راهاندازی استارت آپی به نام کشمون تلاش میکنند تا زندگی در روستای اجدادی خود و زمینهای زعفران کاری را باوجود مشکلات آب و خشکسالی دوباره رونق بخشند. واعظی معتقد است در این مستند تلاش کرده است تا زندگی «قهرمانان دنیای جدید» را به تصویر بکشد.
او میگوید:« اساساً فکر میکنم درباره اکوسیستم استارت آپی ایران بسیار کم صحبت شده است. کارآفرینهای جدیدی که با سبک و مدل تازهای مشغول کار هستند و علاوه بر کارآفرینی، ارزشآفرینی میکنند. این فضای تازه کسبوکار به نظرم آنطور که باید دیده و شنیده نشده است و جامعه اطلاعات کاملی درباره آن ندارد. اطلاعات موجود هم معمولاً محدود به چند کسبوکار بزرگ است که شخصاً آنها را استارت آپ نمیدانم. آدمهایی در این دنیا زیست میکنند که بسیار دیدنی هستند. این آدمها به عقیده من ارزش روایت کردن و دیده شدن را دارند. قهرمان فیلم « رویای آب» هم یکی از همین آدمهاست.»
برنده رتبه دوم بخش کارآفرینی جشنواره سینما حقیقت در ادامه میگوید:« آنچه در رویای آب پررنگ است، آدمها هستند. ابعاد اقتصادی این فعالیت لااقل در روایت ما در درجه اول اهمیت نبود. مهم آدمهایی بودند که هم میتوانند اقتصاد را متحول کنند و هم اقلیم خود را دستخوش تحول. بازار کار در این فیلم در اولویت ذهنی من نبود. درعینحال نکته مهم این است که آینده بازار و اقتصاد کشور، ناگزیر از تن دادن به تغییر است. از این منظر مستند رویای آب اصولاً درباره تغییر است. باید متوجه شویم که دنیا تغییر کرده و نمیتوان با شیوههای سنتی کارها را پیش برد.»
به اعتقاد واعظی مستند رویای آب تنها چراغی در تاریکی روشن میکند.« قهرمانان دنیای جدید آدمهایی هستند که به تغییر باور دارند اما این تغییر هیچگاه بهصورت فردی رقم نخواهد خورد. این تغییر محصول حرکت جمعی است.»
او میگوید:« این قصه، قصه همه ماست. کما اینکه من خودم کشاورز زاده هستم و اگر با تمام وجود این معضل را درک نکرده (مشکل خشکسالی و کبود آب ) بودم نمیتوانستم اینگونه سراغ آن بروم. دغدغه اصلی در این مستند، مسئله بحران آب و کمآبی است. در مسیر این مسئله است که به آدمهایی مرتبط با این جریان پرداخته میشود. قهرمانان قصه اساساً دغدغه مشترکی دارند که آنهم مسئله آب است. کسی که راوی فیلم و کارآفرین اصلی است در این مستند تلاش دارد تغییری در زندگی آدمها رقم بزند.»
او همچنین با اشاره به اینکه بسیاری از مستندها بهخصوص مستندهایی که به روایت آدمها و کسبوکارها میپردازد متأسفانه متهم به «تبلیغی بودن» میشوند، میگوید:« چه ایرادی دارد که یک الگوی درست تبلیغ شود؟ بهخصوص در شرایطی که ما در معرض انبوهی از تبلیغات کاذب و دروغ هستیم. معتقدم همصنفان من نباید ازایندست اتهامات بترسند. مرز بزرگی میان رپورتاژ تبلیغاتی و مستند وجود دارد و آن « واقعیت» است.»