رشد تعداد فضاهای کار اشتراکی

میزی به وسعت یک کسب و کار

کمی آن سوتر از میدان آزادی تهران، جایی که هنوز قامت سفید رنگ برج خودنمایی می کند، در میائه اتوبان کارخانه قدیمی جای گرفته است که این روزها دیگر به جز سوله هایش نشانی از کارخانه ندارد و به محیطی جدید برای شکل گیری شرکت های نوپا و فعالیت کآرآفرینان جوان بدل شده است. کارخانه ای که به دفتر کار تعداد زیادی شرکت بدل شده که تعداد کارمندان برخی از آن ها از یک نفر هم تجاوز نمی کند و کل فضای کارشان هم در فضای کار یک متر در دو متر یک میز خلاصه می شود. شرکتی که کل مساحتش از این شهر تنها دو متر مربع است به اندازه قرار گرفتن یک کامپیوتر، یک فنجان چای و یک کازیه کوچک. اما افق بسیاری از همین شرکت ها و جوانانی که پشت این میزهای اشتراکی نشسته اند به اندازه یک کشور و حتی بزرگ تر است، افرادی که امیددارند با اجرایی کردن ایده هایشان بتوانند کمی بعدتر برای خود دفتری مستقل در یکی از خیابان های اصلی شهر اجاره کنند.   

افزایش چندین و چند برابری اجاره دفاتر کار در پایتخت و شهرهای بزرگ کشور باعث شده تا پدیده ای جدید در تهران و تعداد دیگری از شهرهای بزرگ به خصوص در بین جوانانی که می خواهند کاری برای خودشان دست و پا کنند؛ شکل بگیرد؛ پدیده دقاتر اشتراکی. موسسه هایی که ساختمان ها و فضاهایی را اجاره کرده و با تقسیم کردن این فضاها به میزهای کار متعدد آن ها را اجاره می دهند؛ میزکارهایی که مشتری اصلی آن ها شرکت های نوپای استارت آپی، شرکت های کوچک تازه تاسیس و یا جوان هایی هستند که می خواهند از خانه بیرون بزنند و با اجرا کردن ایده هایشان، کاری راه اندازی کنند. فقط کافی است در وب کلمه دفاتر اشتراکی را جستجو کنید تا با پیشنهادهای متعددی رو به رو شوید همچون:« ایستگاه نوآوری ( رشت)، خانه استارت آپ کرج، زاویه، فراهاب، آبی-سفید (اصفهان)، کارخانه نوآوری، رایکسب ( تبریز) و....

افرادی که به دنبال اجاره دفاتر کار اشتراکی هستند با تماس با این شرکت ها می توانند در جریان لیست قیمت و خدمات ارائه شده از سوی این شرکت ها قرار بگیرند. مثلا اجاره ماهانه یک میز با اینرنت پر سرعت نامحدود در یکی از این شرکت ها در مرکز شهر تهران حدودا 300 تا 400 هزار تومان در ماه خواهد بود و به نسبت بزرگ تر شدن میز برای استفاده دو تا 3 نفر و بیشتر میزان هزینه ها هم افزایش پیدا می کند. اما آن چیزی که فضای کار اشتراکی را جذاب می کند، در هم تنیدگی شغل و کسب و کارها است. مثلا در سالن اصلی یکی از همین شرکت ها در تهران حدود 30 جوان دور 5 میز مستطیل نشسته اند و خیلی از آن ها به صورت آزاد ( در اصطلاح فری لنس) کسب و کار خودشان را دارند و اصلا ارتباط سازمانی هم با یدیگر ندارند.

در بخش معرفی سایت رایکسب که در شهر تبریز فعالیت می کند درباره کار در دفاتر اشتراکی نوشته شده است:« فضای کارگروهی به فضایی گفته میشه که افراد بصورت انفرادی و یا گروهی با حفظ حریم شخصی و مجزا به کار و تحقیقات خود میپردازند و از امکانات فضای اشتراکی اعم از میز و صندلی شخصی و اینترنت پرسرعت و خیلی امکانات دیگر بصورت مجزا استفاده میکنند. گروه های استارتاپی، دانشجویان و گروه های دانشجویی، افراد خود اشتغال آزاد (freelancer) و به طور کلی هر گروه یا فردی که نیازمند مکان مناسبی برای فعالیت است می توانند از فضای کار اشتراکی استفاده کند. رایکسب بعنوان اولین فضای اشتراکی در تبریز جهت بهبود کار تیمی و افزایش ظرفیت فضای استارتاپی شهر راه اندازی شده تا تیم ها و افراد بتوانند روی ایده ها و استارت اپ های خود تمرکز داشته باشند . یکی از مشکلات عمده استارت اپ ها نبودن فضای مناسب برای کار گروهی و همچنین تشکیل جلسات همفکری است . در این راستا رایکسب قصد دارد با فراهم نمودن فضای کار برای این تیم ها قدمی کوچک برای حل این مسئله بردارد .» همچنین در معرفی سایت زاویه هم برای کار در فضای اشتراکی نوشته شده:« زاویه یک فضای کاری مشترک برای کارآفرینان، فری لنسرها و افراد خلاق است. در زاویه شما میتوانید با استفاده از فضای کاری حرفه‌ای و روی پروژه ها و کسب و کار خود تمرکز داشته کنید وبه شبکه ارزشمندی از افراد و کسب و کار ها دسترسی داشته باشید.»

یکی از نکات جالب در فضای کار اشتراکی، فضای کارگروهی در کنار مجزا بودن شغل ها است، ایجاد اتمسفری که در میان آن تعداد زیادی جوان با ایده های مختلف دور هم جمع شده اند و بحث ها، گفت و گوها و دوستی هایشان که در این فضا شکل می گیرد؛ می تواند به رشد ایده ها، شکل گیری شرکت های جدید و همکاری های مشترک منجر شود.