
صنعت ساختمان با شیب قیمت رشد نکرد
آینده نگر
مهدی سلطانمحمدی، تحلیلگر اقتصاد مسکن: تفاوت عمده صنعت ساختمان با دیگر صنایع مشاهده چرخههای آشکار و بارز و در دورههای رونق و رکود آن است. به طور معمول این چرخهها به مجموعهای از رکود و رونق حدودا پنج تا شش ساله در ایران میانجامد. در دوره رونق با افزایش قیمت، حجم معاملات و ساخت و ساز مواجهیم که این مسئله خودبهخود تولید مصالح ساختمانی را نیز تحت تاثیر قرار میدهد. آخرین دوره رکود مسکن در ایران از سال 92 آغاز شده است. این دوره نسبتا طولانی رکود تا سال 95 ادامه یافت و انتظار این بود که تا سال96 وارد دوره رونق شویم. این پیشبینی محقق شد. قیمتها به تدریج در سال 96 افزایش یافت و در سال 97 افزایش قیمت با شیب تند دنبال شد. همراه با این افزایش قیمت اما شاهد افزایش قابل توجه حجم معاملات و میزان ساخت و ساز در بخش مسکن نبودیم. پس از چند سال معدل منفی در کارنامه صنعت ساختمان و میزان و سهم منفی این بخش در تولید ناخالص ملی در سال 96 شاهد اندکی تغییرات مثبت بودیم اما این تغییرات بسیار کمتر از انتظارات بود. تعداد پروانههای ساخت در این مدت 10 تا 20 درصد افزایش یافت درحالیکه رشد قیمت شیب تندتری داشت. رونق مورد انتظار درصنعت ساخت و ساز در سال 97 پدید نیامد و البته این پیشبینی هم مطرح میشود که مسکن دوباره در سال 98 به چرخه رکود وارد شود. میتوان گفت که صنعت ساختمان از فرصت پیشآمده پس از یک دوره رکود طولانی بهرهمند نشد و میزان تولید مصالح ساختمانی آنطور که انتظار میرفت افزایش نیافت.
پیش بینی آینده نگر: دوباره رکود
تحلیلگران پیشبینی میکنند که بخش مسکن از ابتدای سال 98 وارد دور تازهای از رکود شود. به این ترتیب سر صنعت ساختمان که با فاصلهای زمانی از رونق مسکن منتفع میشد، بیکلاه میماند. در سال 96 و 97 که میانگین قیمت مسکن بیش از 70 درصد در آن رشد کرده است، صدور پروانه ساخت افت کرده است. این شاخص پیش از این یعنی در سالهای 92 تا 96 هم افت 50 درصدی را تجربه کرده بود. صنعت ساختمان پس از سرمستیهای بخش مسکن و فوران قیمت در آن در انتظار سیاستهای دولت است. سیاستهایی که نقشی تعیینکننده در تقویت قدرت خرید مصرفکنندگان واقعی مسکن به جای واسطهها و سرمایهداران دارد. ایران سالانه به عرضه بیش از یک میلیون واحد مسکونی نیاز دارد اما تنها توان ساخت 900 هزار واحد مسکونی وجود دارد.