مصوب شده است تا پایان اجرای قانون برنامه ششم توسعه حداقل 30 درصد آب آشامیدنی مناطق جنوبی كشور از طریق شیرین كردن آب دریا تأمین شود
درحال حاضر، كشور با بحران آب بي سابقه اي مواجه است و استان هاي جنوبي و به خصوص استان خشك و كم آب سيستان و بلوچستان بيشتر از ساير مناطق كشور در معرض آسيب هاي ناشي از اين بحران است، لذا با توجه به اينكه استان سيستان و بلوچستان با مشكلات عديده اي به لحاظ تأمين آب مواجه است، شيرين سازي و انتقال آب با اولويت مناطق بحراني مورد تأييد کارشناسان است. آب در تمام جهان از جمله ایران يكي از مهمترين اركان توسعه كشور است كه توسعه ساير بخش ها در گروه بهره برداري پايدار از آن است. در كشور ايران كمبود منابع آبي همواره به عنوان يك عامل محدود كننده فعاليت ها مطرح بوده است. با توجه به روند رو به رشد جمعيت كشور و تشديد نياز بخش هاي مختلف، افزايش مصرف آب بخش هاي شهري، روستايي و صنعتي اجتناب ناپذير خواهد بود. آب در فرآيند توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي هر منطقه، نقش عمده و كليدي دارد.
افزايش توليدات كشاورزي و امنيت غذايي، توسعه مراكز جمعيت شهري و روستايي و بهبود ارتقاي كيفيت زندگي در گرو مدیریت و توسعه پایدار است. طرح « انتقال آب از درياي عمان به استان سيستان و بلوچستان» با هدف تأمين آب استان سيستان و بلوچستان در اوایل تیرماه به امضا تعدادی از نمایندگان مجلس رسید و به هیات رئیسه ارائه شد. هدف از ارائه اين طرح رفع مشكلات ناشي از كمبود آب مناطق مختلف استان سيستان و بلوچستان از طريق شيرين سازي و انتقال آب دريا به مناطق بحراني استان و با اولويت شهرهاي زاهدان و زابل است.
آب استان سيستان و بلوچستان، درحال حاضر عمدتاً از مناطق مرزي شرقي و جنوبشرقي تأمين مي شود و از اين منظر كاملاً به آب ورودي از افغانستان از طريق رودخانه هيرمند وابسته است. خشكسالي هاي پي درپي و پديده تغيير اقليم، به مشكلات تأمين آب اين منطقه از كشور دامن زده است. بررسي سوابق تاريخي نشان مي دهد كه تأمين حقابه رودخانه هيرمند از طرف كشور افغانستان همواره دچار چالش بوده و علاوه بر اين امر با حاكم شدن دوره هاي خشكسالي در كشور افغانستان، ورود آب از اين كشور به رودخانه هيرمند در طولاني مدت با عدم قطعيت هاي فراواني روبه رو خواهد بود. به طوريكه درحال حاضر با قطع جريان آب رودخانه هيرمند تالاب هاي هامون (سه تالاب هامون هيرمند، هامون پورك و هامون صابري) تقريباً به طور كامل خشك شده اند و علاوه بر مشكلات معيشتي كه براي مردم منطقه رخ داده است، مشكلات زيست محيطي عديده اي ازجمله بروز توفان هاي گردوخاك را براي مردم منطقه رقم زده است.
با توجه به مسائل امنيتي حاكم بر مرزهاي شرقي، حفظ ثبات و امنيت در اين مناطق اهميت بسياري دارد. تأمين پايدار آب براي اين مناطق باعث حفظ جمعيت ساكن در اين مناطق شده و مانع مهاجرت مردم از اين مناطق خواهد شد. چنانچه مشكلات ناشي از خشكسالي و تبعات آن ازجمله كم آبي اين مناطق مرتفع نشود، با افزايش مهاجرت و خالي شدن مرزها از سكنه، امنيت اين مناطق نيز به مخاطره خواهد افتاد. علاوه بر مسائل فوق، استفاده از ظرفيت آب دريا و شيرين سازي آن به منظور تأمين آب مناطق بحراني، موضوعي است كه بايد مورد توجه ويژه قرار گيرد. درحال حاضر كشورهاي حاشيه خليج فارس و ازجمله عربستان سهم بالايي از شيرين سازي آب دريا را به خود اختصاص داده اند. درحالي كه سهم ايران در اين زمينه تنها 2 درصد است. در قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه در ماده 36 نيز به استفاده از پتانسيل آب دريا جهت تأمين آب آشاميدني مناطق جنوبي اشاره شده است و مقرر شده تا پايان اجراي قانون برنامه ششم توسعه حداقل 30 درصد آب آشاميدني مناطق جنوبي كشور از طريق شيرين كردن آب دريا تأمين شود.
اگرچه شيرين سازي و انتقال آب ممكن است برخي مشكلات زيست محيطي را نيز به همراه داشته باشد، اما وضعيت آب مناطق شرقي و جنوب شرقي به حدي بحراني است كه حفظ امنيت آبي اين منطقه از اولويت بالاتري برخوردار است زيرا امنيت آبي، امنيت منطقه را به دنبال خواهد داشت. در عين حال لازم است جهت به حداقل رساندن تبعات مخرب زيست محيطي مطالعات جامع و اقدامات لازم نيز صورت گيرد.