در سال 2016 که سختترین سال برای ساعتسازان سوئیسی بود، فروش این شرکت 5 درصد افزایش داشت.
متیو دالتون/ گزارشگر صنایع لوکس/منبع:آینده نگر
پدرتان ممکن بود که یک ساعت سوئیسی بخرد اما امکان ندارد شما این کار را بکنید. شما در طول زندگیتان از تلفن همراه برای پیبردن به زمان استفاده میکنید و به جای اینکه پول بدهید تا یک ساعت سوئیسی بخرید، بیشتر دوست دارید این پول را صرف فرارکردن از کار و رفتن برای تعطیلات به کاستاریکا بکنید تا عکس مستند به آن سفر را در اینستاگرامتان بگذارید.
ژان کلود بیوِر که مدیرعامل یک شرکت سازنده ساعت در سوئیس است، میخواهد این نگرش را تغییر بدهد. او که برای شرکت ساخت لوازم لوکس «هنسی لویی ویتون» کار میکند، میبیند که جوانترها از صنعت او که عمری به طول قرنها دارد گریزان هستند. یکی از ماموریتهای او این است که علاقه جوانها را به ساعت جلب کند، قبل از اینکه خیلی دیر شده باشد.
بیور میگوید: «این اولین بار است که افراد جوان ساعت نمیخرند. زمان همه جا هست. چرا باید آنها چیزی را بخرند و دور مچشان ببندند که همه جا میتوانند آن را پیدا کنند؟» مدیران صنعت ساعتسازی در سرتاسر سوئیس با سؤالی مشابه درگیر هستند. آنها چطور میتوانند مشتریان جوان را متقاعد کنند که یک ساعت که با اجزای مکانیکی کار میکند و قیمتی به اندازه یک اتومبیل دارد، به آنها ربط پیدا میکند؟ و در همین زمان، تولیدکنندگان سنتی ساعت شاهد ظهور شرکتهایی مثل «اپل» و دیگر شرکتهای حوزه فناوری هستند که بازار را با تولید ابزارهای فناوری که دور مچ بسته میشوند و قابلیتهایی بسیار بالاتر از ساعتهای مکانیکی دارند، به هم میریزند.
مصائبی که صنعت ساعتسازی سوئیس با آن مواجه شده، از سال 2015 که فروش این صنعت بهشدت کاهش یافت، زیادتر شده است. مشتریان چینی که برای دو دهه باعث رونق کسبوکار ساعت شده بودند، میزان خرجکردن خود را در این زمینه کاهش دادهاند. میزان فروش در غرب نیز به همین ترتیب است. بین سالهای 2014 تا 2016، میزان صادرات جهانی ساعتهای سوئیس 13 درصد کاهش یافته است. در سال گذشته، میزان صادرات 2.7 درصد افزایش یافت اما هنوز مشکلات در بخش کالاهای لوکس خود را در ساعتهای سوئیس نیز نشان میدهد. این کاهش در فروش باعث شد که ساعتسازان سوئیسی صدها کارگر را اخراج کنند و هزاران ساعت برگشتی از فروشگاهها داشته باشند که فروش نرفتهاند و جواهرات آن را باید بردارند و قطعات فلزی آن را ذوب کنند. آنتونیو کالکه، مدیرعامل یکی دیگر از شرکتهای سازنده ساعت در سوئیس میگوید: «این فقط یک بحران نیست. ما باید در مدل کسبوکار موجود تجدیدنظر کنیم.»
اما شرکتی که بیور مدیرعامل آن است، در سالهای اخیر توانسته به رکورد فروش 3.8 میلیارد یورویی دست پیدا کند که به معنی 10 درصد افزایش فروش طی سه سال اخیر است. حتی در سال 2016 که سختترین سال برای ساعتسازان سوئیسی بود، فروش این شرکت 5 درصد افزایش داشت. رمز موفقیت این مدیرعامل این بود که توانسته دوباره با جوانها ارتباط برقرار کند. او میگوید که فرهنگ جوانهای امروزی گاهی او را سردرگم میکند اما توانسته بهتدریج نیازهای جوانها را بشناسد و صنعت ساعتسازی خود را با آنها سازگار کند. خودش میگوید: «اگر شما با کسی که زبان لاتین میداند، لاتینی صحبت نکنید، حرفتان را نخواهد فهمید.»
او توانسته از طراحان مُد استفاده کند تا ساعتهایی مطابق سلیقه جوانها تولید کند. همچنین اولین ساعت هوشمند سوئیسی را روانه بازار کرده است. او از استعاره زبان لاتین برای مشتریان جوان استفاده میکند و میگوید که در دهه 1960 کلیسای کاتولیک به جای اینکه روی زبان لاتین تعصب داشته باشد، اجازه داد در کلیساهایش از زبانهای دیگر هم استفاده شود و بنابراین توانسته به بقای خود ادامه دهد. در صنعت ساعتسازی سوئیس نیز همین امر صادق است و ساعتسازان بهتدریج باید به سمت حوزههایی حرکت کنند که جوانها به آن حوزهها علاقه دارند و با این کار، کل صنعت حفظ شود. برای مثال، همین شرکت یک ساعت در مدل «جی – زد» درست کرده است که هر کدام 17 هزار و 900 دلار قیمت دارد و مدلهایی که با طلای زرد درست شدهاند تا 33 هزار و 900 دلار قیمتشان افزایش مییابد. دلیل موفقیت این ساعت این بوده است که پشت آن شفاف است و پیچیدگی موتور مکانیکی این ساعت برای کسی که از آن استفاده میکند کاملا به چشم میآید. چنین ابتکاراتی است که میتوان جوانها را به سوی ساعتهای سوئیسی جذب کند و آنها را همچنان مشتری این بازار نگه دارد. بنابراین باید گفت با اینکه میزان فروش ساعتهای سوئیسی در کل جهان کاهش یافته، این صنعت بیکار ننشسته و تلاش میکند که در دوران جدید خود را از گزند انقراض حفظ کند.