ارتش و نیروی نظامی و دفاعی در هر کشوری جزو الزامات آن کشور است و مقامات دولتی به آن توجه ویژه دارند. اما گاهی هزینهها از نفعی که میتواند داشتهباشد بیشتر میشود، این اتفاق در مورد هند رخ دادهاست. اما چگونه؟
نسیم بنایی/ آینده نگر/ منبع اصلی: اکونومیست
هند در ماه فوریه دوره مهمی را پشت سر گذاشت. برنامه بودجه این کشور منتشر شد و نشان داد که هزینه دفاع 62میلیارد دلار بودهاست یعنی حتی از بریتانیا هم بیشتر هزینه صرف این امور کردهاست. تنها چین، امریکا، عربستان سعودی و روسیه تا این اندازه برای سربازهای خود دستودلباز هستند. هند برای حدود یک دهه جزو مهمترین واردکنندگان تجهیزات نظامی و ارتشی بودهاست. این کشور در حال حاضر در زمینه نیروی انسانیِ ارتشی و همچنین در زمینه کشتیها و هواپیماهای جنگنده جزو پنج کشور نخست در جهان به شمار میآید.
هند در زمینه ارتش و نیروهای نظامی به نظر خیلی بلندپرواز میآید و به همین خاطر انتظار میرود به مراتب بالاتری نیز دست پیدا کند. دکترین این کشور نیز این است که در مقابل چین و پاکستان در مرزهای زمینی مقابله و ایستادگی کند و در مرزهای آبی نیز تا جای ممکن از اقیانوس هند برای خودش محافظت کند. در واقع این کشور به دنبال سلطه بر اقیانوس هند است. این کشور دست خود را در زمینه برنامههای هستهای در سال 1998 رو کرد. این کشور نیز موشکهای هستهای خودش را آزمایش میکند و سعی دارد موشکهای دوربُرد و قارهپیما داشتهباشد و البته در این زمینه به اوج پیشرفت برسد. از زمانیکه نارندرا مودی به نخستوزیریِ هند رسیده و حزب او قدرت را در هند به دست گرفته یعنی از سال 2014 تاکنون، شرایط پیچیدهتر نیز شدهاست و هندیها بلندپروازیهای بیشتری نیز از خود نشان دادهاند. آنها سعی دارند چهرهای قدرتمند در این زمینه از خودشان نشان بدهند. این کشور به هر اتفاقی که در مرز پاکستان رخ داده واکنش نشان داده و کارهایی کرده که در دهههای اخیر بیسابقه یا دستکم کمسابقه بودهاست.
*نمایش قدرت
با وجود همه پیشرفتهایی که در هند صورت گرفته و همه اقدامهایی که دولت هند برای قدرتنمایی در زمینه ارتش و نیروی نظامی داشته، به نظر میرسد آنچه در نهایت به نمایش گذاشته چندان هم تأثیرگذار نبودهاست. در واقع کمتر کشوری از سوی هند در این زمینه تحت تأثیر قرار گرفتهاست. این اتفاق باعث شد برخی نیز در مجلس نسبت به این قضیه واکنش نشان بدهند و انتقادات خود را به گوش دولتیها برسانند. آنها از سرمایهگذاریهای کلانی میگویند که برای تجهیزات نظامی و ارتشی صورت گرفته و در نهایت اتفاق خاصی نیز نیفتادهاست. این مسئله باعث شد در میان عموم مردم نیز در اینباره بحثهایی صورت بگیرد. برخی از اصلاحات ساختاری در این زمینه سخن گفتهاند و تأکید کردهاند که هند باید رویه خود را در زمینه نیروهای نظامی و ارتشی اصلاح کند.
بررسیها نشان میدهد علیرغم هزینههای کلانی که در زمینه ارتش در هند صورت گرفته باز هم سربازهایی که کارآمد باشند و بتوانند بهموقع واکنش نشان بدهند وجود ندارند و این برای هندیها شکست بزرگی محسوب میشود. یعنی هزینه کردهاند اما آموزشهای نظامی به درستی انجام نشدهاست. بهعلاوه خریدهای تجهیزات نظامی و ارتشی نیز که صورت گرفته چندان مطلوب نبوده و در نتیجه رضایت خاطر را به همراه نداشته است. آنها وضعیت خود را با کشوری مانند چین مقایسه میکنند و به همین خاطر ناامید میشوند.
برخی از تحلیلگران میگویند هند به جای اینکه هزینهها را صرف امور حقیقی کند، آنها را صرف اموری کرده که بیشتر لاکچری به نظر میآید. سرمایهگذاریهای خارجی نیز در بخش ارتشی جای دفاع ندارد و باید اصلاح شود. برخی حتی نمیدانند چطور از مردان و زنان هندی که به عنوان ارتش در کنار هم قرار گرفتهاند باید در موقع مناسب استفاده شود. در واقع آنها صرفاً به هزینه و بار اضافی بر دوش دولت تبدیل شدهاند. از اندازه ارتش هند گرفته تا کیفیت آن، در حال حاضر همه این موارد زیر سوال است. یعنی هند هرچه بیشتر روی این قضیه سرمایهگذاری و هزینه کرده، کمتر نتیجه گرفتهاست. اکنون وزارت دفاع هند باید به عنوان نهادی مسئول نسبت به این پرسشها پاسخگو باشد در غیر این صورت میتواند جرقه بحران را در این کشور روشن کند.
