هم از لایحههای حکومتی و هم از لایحههای غیرحکومتی مربوط به فعالیتهای صنعتی، هرجا که کار جدیای وجود دارد، شما ردپایی از انجمن مدیران صنایع میبینید
انجمن مدیران صنایع تلاش میکند حلقه ارتباطی بین فعالان بخش خصوصی و حاکمیت باشد و در موارد زیادی نیز در سیاستگذاریها مورد مشورت قرار میگیرد. با نصرالله محمدحسین فلاح، عضو هیئتمدیره این انجمن گفتوگویی انجام دادهایم که در ادامه میخوانید.
انجمن مدیران صنایع چه زمانی شکل گرفت و دلیل تاسیس آن چه بود؟
این انجمن یکی از انجمنهای پرعضو و قدیمی بخش خصوصی در ایران است که بهطور رسمی در اسفند سال 59 ثبت شد اما دو سال پیش از آن، درست در روزهای انقلاب تاسیس شده بود. در آن زمان، برخی کل بخش خصوصی ایران را در خطر دیدند و به زعامت آقای مهندس محسن خلیلی عراقی گرد هم آمدند و انجمن مدیران صنایع را تشکیل دادند. هدف آنها این بود که بر روی یکی از قوانین شورای انقلاب وقت تحت عنوان «لایحه توسعه و حفاظت از صنایع داخلی» که روی صنعت کشور تاثیر منفی داشت اثر بگذارند. این قانون در چهار بند بیشتر برای ملیکردن صنایع به کار میرفت و لایحه دیگری هم بود که برای صنایعی که مدیرانشان کارخانهها را رها کرده بودند، سرپرست تعیین میکرد. از سوی دیگر، تعیین فسادهای مالی در رژیم گذشته دشوار بود و بسیاری از مدیران که مشکلی هم نداشتند – از جمله خود مهندس خلیلی – به دادگاه فراخوانده میشدند. انجمن مدیران صنایع کارش را با این ایده آغاز کرد که با متحدکردن کارفرمایانی که تحت چنین فشارهایی بودند از بخش خصوصی باقیمانده حفاظت کند. انجمن برای اینکه به موفقیت برسد، از پشتکار خود استفاده کرد و نیز تلاش کرد با مدیران بخش خصوصی که وجهه مثبتی در انقلاب داشتند و اغلب در اتاق بازرگانی بودند ارتباط نزدیکی برقرار کند. این دوستان نیز برای حفاظت از بخش خصوصی در دوران پس از انقلاب تلاش زیادی کردند. اما انجمن پس از آنکه توانست خود را اثبات کند و از فشارهای اوایل انقلاب فاصله بگیرد، مثل هر تشکل دیگری برای خود اهداف دیگری نیز تعیین کرد؛ مثل توسعه فناوری، آموزش مدیران، ترویج مدیریت صنعتی و غیره.
انجمن در زمینه آموزشی و پژوهشی هم فعالیتهای زیادی داشته است. این فعالیتها چه بودهاند؟
انجمن توانسته است پیوند خود را با عناصر دانشگاهی نیز تقویت کند و از خدمات یا نوشتههای بسیاری از بزرگان علم اقتصاد و مدیریت در کشور مثل مرحوم دکتر علی اسدی، دکتر حسین عظیمی، دکتر مشایخی و بسیاری دیگر، در مقاطعی استفاده کرده است. علاوه بر ارتباط با مراکز آکادمیک، انجمن مدیران صنایع گزارشهای کارشناسی و پژوهشهایی را در زمینه اتفاقات جاری کشور و قانونگذاری تهیه میکند. موفقیت روزافزون دوستان موسس انجمن برای اینکه تشکلشان را از آن جمع 15 نفره جلو بیاورند، باعث شده که دیگران هم به آنها بپیوندند و روحیه مثبت آقای مهندس خلیلی که در تمام این سالها رئیس هیئتمدیره بوده است، باعث شده ایشان وظیفه خود بداند که به عنوان یک ایرانی به همه کسانی که سیاست را در کشور اداره میکنند با هدف ایجاد فضا برای رشد بخش خصوصی کشور مشاوره بدهد. این است که ایشان به همه روسای جمهور کشور همیشه در مقام یک مشاور امین خدمات داده است. نهفقط ایشان بلکه کل انجمن مدیران گزارشهای فنی و کارشناسانه متعددی را با همین هدف منتشر کرده است که عوامل اجرایی جلو پایشان را بهتر ببینند و آینده را بهتر تشخیص بدهند. اگر شما به فهرست گزارشهای انجمن مدیران که بیش از 100 هزار برگ کار کارشناسی است مراجعه کنید، میبینید که تقریبا هیچ قانونی نیست که انجمن مدیران صنایع از آن غفلت کرده باشد؛ چه در مراحل ابتدایی پیشنویس آن قوانین، چه در مراحل لایحه و طرح و حتی پس از تصویب و اجرای آن قوانین. مثلا استراتژی توسعه صنعتی ایران 30 سال پیش بهوسیله انجمن مدیران صنایع تهیه و ارائه شده است. میتوان گفت تشکلی که این تعداد کارهای کارشناسی انجام داده باشد بینظیر است. خوشبختانه روند مشاورهها به نهادهای حکومتی رو به تزاید است و امیدواریم که حرفهای بخش خصوصی در این میان، بیشتر شنیده شود.
صنایع و فعالان بخش خصوصی چقدر از انجمن استقبال کردهاند و میزان اعضای آن چقدر است؟
هم از لایحههای حکومتی و هم از لایحههای غیرحکومتی مربوط به فعالیتهای صنعتی، هرجا که کار جدیای وجود دارد، شما ردپایی از انجمن مدیران صنایع میبینید که در حال نظردادن یا دفاع و توضیح از گزارشهای کارشناسی آن هستند. تعداد اعضای انجمن مدیران صنایع از دو هزار و 500 عضو فراتر رفته است. ما 10 شعبه استانی و 4 دفتر در سرتاسر کشور داریم و بخش خصوصی هم چه در مجامع عمومی و چه در عضویت، از آن استقبال خوبی کرده است. همچنین آقای مهندس جهانگیری، معاون اول رئیسجمهوری هم ارتباط خیلی خوبی با انجمن دارد چون بسیاری از موفقیتهای دوران وزارت صنایع و معادن خود را مرهون همکاری بخش خصوصی با خود میداند. در نهایت باید بگویم انجمن نشان داده است که میشود کار کارشناسی انجام داد و به نظام سیاسی کمک کرد. افراد نباید ناامید شوند و جوامع مدنی نیازمند تشکل هستند و انجمن مدیران صنایع یک تشکل نمونه در این زمینه است. ما در جنگ و صلح به صنایع قوی نیازمند هستیم و انجمنهایی مثل انجمن مدیران صنایع میتوانند راههای داشتن یک صنعت قوی را به سیاستمداران نشان بدهند.