جوانان تحصیلکرده بیکار کجای سیاست های اشتغال کشور قرار دارند؟
ماهیت و سیاست های اشتغالزایی در کشور چگونه است؟ چقدر به اشتغال جوانان تحصیلکرده دولت توجه می کند و چقدر ایجاد فرصت های شغلی برای تحصیلکردگان در اولویت برنامه ریزی های اشتغال وزارت رفاه، کار و تامین اجتماعی و دستگاه ها و سازمان های دولتی دیگر است؟
اگرچه که دولت مردان در چند سال گذشته بارها بر اشتغال و اشتغال تحصیلکردگان در کشور تاکید کرده اند و حتی ریئس جمهور نسبت به سونامی بیکاری در کشور هشدار داده است و اعلام کرده اشتغال اولین اولویت کشور باید باشد ولی واقعیت این است که در نگاه مسئولان دولتی به خصوص وزارت رفاه، کار و تامین اجتماعی به نظر نمی رسد نگاه ویژه به اشتغال جوانان تحصلیکرده وجود داشته باشد؛ موضوعی که به نظر می رسد در حال تبدیل شدن به یک بحران در کشور است.
چالشی که با نگاهی دقیق به آن به خوبی می تواند آن را لمس کرد. طبق گزارش های مرکز آمار ایران میزان جوانان بیکار تحصیلکرده کشور از 10.3 درصد در سال 1380 به 41.5 درصد در سال 1394 رسیده است و این حکایت از رشد بیش از 30 درصدی این موضوع دارد. اتفاقی که در سال های گذشته همیشه روند رو به رشد داشته است. با نگاهی به آمارها در 15 سال گذشته به خوبی می توان متوجه شد که رشد جمعیت بیکاران تحصیلکرده سه دوره خیلی حاد داشته است و تقریبا هر 5 سال 10 درصد افزایش یافته است به گونه ای که از سال 1380 تا 1385 از 10.3 به 20.9 تبدیل شده است و بعد در سال های بین 1385 تا 1390 به 31.3 افزایش پیدا کرده و بعد از آن طی 5 سال گذشته هم روی 41.5 ایستاده است.
نکته مهمی که در تحلیل این آمارها می توان متوجه شد این است که دولت ها در تمام این سال ها ( دولت هشتم، نهم، دهم و یازدهم) برنامه ای ویژه برای کنترل این موضوع یا کاهش این آمارها نداشته اند هرچند که در تمام این سال ها مسئولان بر اشتغال جوانان تحصیلکرده تاکید داشته اند ولی به نظر می رسد که در عمل هیچ کاری صورت نگرفته است و یا اینکه سرعت اضافه شدن جمعیت جوانان بیکار تحصیلکرده به بازار کار خیلی بیشتر از اقدامات، برنامه ها و ایجاد فرصت های شغلی از سوی دولت مردان بوده است. اما در این بین نکته مهم این است که روند اضافه شدن جمعیت جوانان تحصیلکرده به بازار کار با رشدی زیاد در سال های آینده نیز ادامه خواهد داشت و این موضوع توجه ویژه به سیاستگذاری های اشتغال ویژه تحصیلکردگان را می طلبد، در واقع دولت باید برای اشتغال جوانان تحصیلکرده به سمت فرصت های شغلی متناسب با تحصیلات مختلف و حوزه های کاری ویژه باشد و اولویت ها و سیاستگذاری های خود را تغییر دهد. این شرایط نشان می دهد که ماهیت بازار کار به شدت عوض شده و با شیب بسیار زیادی در حال تغییر است و باید برای آن فکری ویژه کرد.