هیچ کس نمی خواهد در دریای گرد و خاکی روستای «دوکم» گم شود.
عمان می خواهد یک شهر صنعتی کاملا جدید به ارزش 10.7 میلیارد دلار ایجاد کند. این شهر صنعتی، حمل و نقل محور و در سواحل بیابانی دریای عرب و در 550 کیلومتری جنوب مسقط است.
به طور دقیق تر چین قصد دارد این تغییر را با ساختن شهر صنعتی 10.7 میلیارد دلاری ایجاد کند.
یک سال پیش، عمان در معامله ای درهایش را به روی یک کنسرسیوم چینی باز کرد. آنها هم ظاهرا قصد دارند آن را به بهترین وجه انجام دهند: ساخت بوم تن جدید. آنها ده ها شهرک جدید در مقیاس بزرگ ساخته اند. شرکت های چینی در امتداد پروژه یک کمربند و یک جاده در حال ساختن شهرهای جدید در آسیا، خاورمیانه و آفریقا هستند. شهر دوکم هم یکی از پرسودترین پروژه هاست.
چین، شهر صنعتی جدید در صحرای عمان به نامSino-Oman می سازد. سودآوری این قسمت برای آن است که این بندر شاهراه حیاتی تجاری و تولید در جهان می شود.
اقداماتی که در این منطقه انجام می شود، نه تنها یک بندر پررفت و آمد می سازد بلکه انتظار می رود یک مگاسرمایه گذاری هم باشد که شامل یک پالایشگاه نفت، برنامه متانول مولتی میلیارد دلاری، نیروگاه های تولید تجهیزات انرژی خورشیدی، کارخانه مونتاژ خودرو و سایت تولید تجهیزات نفت و گاز و یک سرمایه گذاری 100 میلیون دلاری می شود.
علاوه بر فعالیت چندوجهی شهر صنعتی سینو-عمان، خانه هایی برای اقامت 25000 نفر به همراه مدرسه، امکانات پزشکی، مجتمع های اداری و مراکز تفریحی –یک منطقه گردشگری 5 ستاره 200 میلیون دلاری- هم ایجاد می شود.
این کنسرسیوم چینی قول داده است که با فاینانس تنها در 5 سال آینده، 30 درصد پروژه را جلو برد.
Oman Wanfang یک کنسرسیوم چینی است که پول این پروژه را می پردازد. این کنسرسیوم از شش شرکت تشکیل شده است که اکثر آنها مسلمانان چینی هستند. این ماجرا نشان از پیوند فرهنگی با عمان دارد که می تواند به تسهیل معامله کمک کند.
بسیاری از کنسرسیوم های سرمایه گذاری چینی که در طول یک کمربند و یک جاده فعالیت می کنند می گویند که دولت از آنها حمایت نمی کند. با این حال این به این معنی نیست که آنها از پکن که به طور عجیبی از پروژه های «پارک صنعتی در خارج از کشور» صحبت می کند، حمایت مالی کامل نداشته باشند.
چشم انداز پکن به مسیر دریایی چین به سمت اروپا و افریقا است که به عنوان یک چارچوب برای توسعه بسیاری از بنادر متعلق به چین و دیگر پروژه های بزرگ است. با بندر دوکم، چین می تواند به خطوط تولید انرژی و تجارت در خاورمیانه و شرق آفریقا به آسانی دسترسی پیدا کند.
با توجه به اینکه 77.1 درصد از نفت خام عمان در سال 2015 به چین فرستاده شده، این ماجرا تصادفی نیست.
چین در حال حاضر با طرح یک کمربند و یک جاده اش به شریک تجاری کشورهایی تبدیل شده است که در حال گذار از سه نوع انتقال اقتصادی هستند:
-بازارهای نوظهور در تلاش برای ایجاد اقتصادهای خود هستند و به توسعه زیرساخت های حمل و نقل و انرژی و فناوری توجه دارند.
-اقتصادهای راکد مانند یونان، اسپانیا و انگلیس که به شدت به منابع اضافی برای نگهداری اقتصادهایشان نیاز دارند.
-اقتصادهای وابسته به منابع انرژی که سعی دارند با تنوع اقتصادی به تقویت خود بپردازند.
عمان در میان این سه نوع دسته بندی کشورها، مانند قزاقستان و آذربایجان است. در حال حاضر اقتصاد عمان به هیدروکربن ها وابسته است. در عمان، نفت و گاز تقریبا 50 درصد از تولید ناخالص داخلی، 70 درصد صادرات و 71 درصد کل درآمد کشور را تشکیل می دهد.
این وابستگی بزرگترین خطر برای اقتصاد عمان است و حالا این کشور به دنبال توسعه بخش های دیگر اقتصاد و کاهش سهم تولید ناخالص داخلی ناشی از هیدروکربن هاست. به این ترتیب این کشور در حوزه هایی مانند حمل و نقل، گردشگری، املاک و مستغلات و شبکه راه آهن جدید حدود 106 میلیارد دلار سرمایه گذاری کرده است.