دولت تازه امریکا بر این باور است که تغییرات جوی مشکل امریکا نیست ولی به این نکته توجه ندارد که جو زمین یکپارچه است و اگر افزایش دمای کره زمین باعث خشک‌سالی و آتش‌سوزی و طوفان و آسیب‌های زیست‌محیطی بیشتری در دیگر کشورها نسبت به امریکا بشود باز هم تبعات منفی این بحران دامن امریکا را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد
منبع:مجله آینده نگر/ ترجمه مونا مشهدی رجبی
انتشار گازهای آلآینده زمینه را برای افزایش دمای هوا و تغییرات مخرب جوی فراهم کرده است. در سال‌های اخیر ما شاهد افزایش شمار سیل‌ها و آتش‌سوزی‌ها بودیم و مشاهده کردیم که تعداد طوفان‌های دریایی و آسیب‌های ناشی از آنها در دنیا افزایش یافته است. این در حالی است که جلسات متعددی در دنیا برای مقابله با تغییر مخرب زیست محیطی برگزار شده است و معاهدات بین‌المللی زیادی در این زمینه امضا شده است ولی آیا این معاهدات نتیجه مثبتی برای زمین داشت؟ نشریات گاردین، سی‌بی‌اس، تایمز و بلومبرگ از دانشمندان و کارشناسان حوزه محیط زیست در این مورد سؤال کرده‌اند که پاسخ آنها را در اینجا می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بینید.
کریستین پروستسکو، استاد دانشگاه هاروارد
مسئله افزایش دمای هوا در زمین بسیار جدی و نگران‌کننده است و نباید با بی‌توجهی به موضوع انتشار گازهای آلآینده ، از کنار این بحران جهانی به سادگی گذشت. باید در نظر داشت که افزایش دمای زمین مشکل یک منطقه یا قاره خاص نیست بلکه مشکلی جهانی است و سلامت و تامین غذای تمامی دنیا را تحت تاثیر قرار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد. اولین گام برای مقابله با افزایش دمای زمین مقابله با انتشار گازهای آلآینده به خصوص گازهای گلخانه‌ای است.
مطالعات اولیه نشان داده بود در صورتی که انتشار گاز دی اکسید کربن در دنیا با همین نرخ ادامه پیدا کند ظرف سی سال آینده دمای کره زمین 4.5 درجه افزایش پیدا می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند و بخش زیادی از یخ‌های قطبی که زیستگاه شمار زیادی از حیوانات سردسیری است از بین می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رود. در این زمان بود که سازمان‌های بین‌المللی و رهبران اقتصادی و سیاسی دنیا به فکر چاره برای این مشکل افتادند و معاهدات بین‌المللی از قبیل پیمان پاریس برای مقابله با تغیرات جوی تدوین و امضا شد که البته در مورد پایبندی جهانی به آن تردیدهای زیادی وجود دارد. اما اخیرا مطالعات تازه‌تری انجام شده است که نشان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد شرایط بسیار بدتر از چیزی است که تصور شده بود و باید برای مقابله با بحرانی‌تر شدن اوضاع از همین امروز وارد عمل شد. بررسی سیر افزایش دمای زمین از سال 2010 تاکنون نشان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد در صورتی که تغییر جدی در انتشار گازهای آلآینده ایجاد نشود ظرف 50 سال آینده دمای زمین 6 درجه سانتی‌گراد بیشتر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود و ادامه حیات در بخش‌های زیادی از زمین غیرممکن خواهد شد.
ویلیام کالینز، استاد دانشگاه ریدینگ
ما مطالعات زیادی در مورد تاثیرات منفی بحران افزایش دمای زمین روی زندگی مردم انجام دادیم و تمامی نتایج بسیار نگران‌کننده بود. این مشکل در نیم‌کره شمالی بسیار جدی‌تر است زیرا بخش زیادی از پوشش‌های یخی در این نیم‌کره در حال آب شدن است و شهرهایی که در نزدیکی سواحل ایجاد شده‌اند به دلیل افزایش سطح آب و افزایش احتمال طوفان‌های دریایی با خطرات زیادی روبه‌رو خواهند شد. تنها نقطه امید در نیم‌کره شمالی این است که گرم شدن آب‌هایی که در عمق اقیانوس‌ها قرار گرفته‌اند زمان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برد و به همین دلیل در آینده نزدیک این طوفان‌های دریایی را شاهد نخواهیم بود؛ ولی اگر تغییری جدی در روند انتشار گازهای آلآینده ایجاد نشود دیر یا زود این بحران اتفاق می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌افتد. از طرف دیگر باید در نظر داشت که با افزایش دمای زمین از حجم ابرهایی که در آسمان وجود دارد هم کاسته می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود و کاهش حجم ابرها که باعث کاهش میزان بارندگی خواهد شد زمینه را برای گرم‌تر شدن مناطق استوایی فراهم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند و ما شاهد افزایش آتش گرفتن جنگل‌ها در این مناطق خواهیم بود. در مورد میزان افزایش دما در دنیا نظرات مختلفی وجود دارد ولی بیشترین تعداد مطالعات حکایت از افزایش 2.6 تا 4.8 درجه‌ای دمای هوا تا انتهای قرن حاضر دارد و این افزایش در صورتی اتفاق می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌افتد که انتشار کربن با همین سرعت انجام شود. در صورتی که دنیا بتواند انتشار گاز دی اکسید کربن را متوقف کند تا انتهای قرن حاضر دمای هوا بین 0.3 تا 1.7 درجه سانتی‌گراد رشد خواهد کرد.
پیتر هایبر، استاد دانشگاه هاروارد
در سال‌های اخیر نشانه‌های افزایش دمای زمین مشاهده شده است و در این سال‌ها بسیاری از کشورها با خشک‌سالی مواجه شدند و در بسیاری از کشورها شاهد افزایش آتش‌سوزی در جنگل‌ها و مراتع بودیم. به نظر من تعیین دقیق میزان افزایش دمای زمین تا 30 سال یا 50 سال آینده اهمیتی ندارد. جهانیان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دانند که زمین گرم‌تر شده است و حتی مردم عادی در رفت و آمدهای روزانه خود هم متوجه تغیر دما نسبت به یک دهه قبل شده‌اند. مشکل بسیار جدی است و دنیا باید فارغ از مطالعه در مورد میزان افزایش دما به فکر چاره باشد. زیرا امروز تنها زمانی است که می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان از بحران بزرگی که پیش روی دنیا قرار دارد جلوگیری کرد. در ماه‌های اخیر اخباری شنیده شد در مورد اینکه کشورهای بزرگ صنعتی از پیمان پاریس خارج شدند یا تصمیم به خروج از این پیمان گرفتند. یا اخباری در مورد کاهش سخت‌گیری‌های زیست محیطی برای فعالان صنعت نفت و فولاد در امریکا مخابره شد که هردو به معنی بی‌توجهی امریکا – بزرگ‌ترین اقتصاد دنیا- به مسئله محیط زیست است. دولت تازه امریکا بر این باور است که تغییرات جوی مشکل امریکا نیست ولی به این نکته توجه ندارد که جو زمین یکپارچه است و اگر افزایش دمای کره زمین باعث خشک‌سالی و آتش‌سوزی و طوفان و آسیب‌های زیست‌محیطی بیشتری در دیگر کشورها نسبت به امریکا بشود باز هم تبعات منفی این بحران دامن امریکا را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد. تبعاتی از قبیل کاهش عرضه مواد غذایی، افزایش قیمت غذا در دنیا، افزایش قیمت آب آشامیدنی به دلیل کم شدن میزان آن در دنیا و در نهایت احتمال غیرقابل سکونت شدن بخش‌هایی از دنیا و هجوم مردم ساکن در آن مناطق به امریکا و دیگر کشورهای دارای منابع آب برای سکونت که همه آنها به معنای آسیب‌های اقتصادی و اجتماعی بسیار بزرگ برای امریکا است.