ناوگان حملونقل جادهای بهروز نشده است، هزینههای بینراهی کاهش پیدا نکرده است و صدور روادید تسهیل نشده که فواید آنهم شرکتهای حملونقل را منتفع کند و به جیب بازرگانی هم بریزد.
سیده فاطمه مقیمی
در سال گذشته بیش از 50 میلیارد تومان برای کمک به صادرات غیرنفتی در اختیار وزارت صنعت قرار نگرفت. سازمان توسعه تجارت تلاش کرد این منابع محدود را صرف زیرساختها کند. گویا پرداخت جوایز صادراتی زمینه نارضایتی را فراهم میکرده است. شما بهعنوان یک فعال بازرگانی فکر میکنید کدام روش بیشتر موردنظر صادرکنندگان است؟
زمینه کاری من حملونقل است و با توجه به اهمیت این حوزه در توسعه صادرات غیرنفتی فکر میکنم اثرگذاری مشوقهای صادراتی و تمرکز آن بر زیرساختها در درازمدت بهتر باشد اما این تمرکز باید با شناسایی الزامات و روشها انجام پذیرد. پیدا کردن گرهای که در یک کلاف پیچیده گمشده است اولویت دارد و پس از پیدا کردن آن، باید اقدام به باز کردن گره کنیم. اول باید مسئله صادرات غیرنفتی را شناسایی کنیم و آن را توضیح دهیم و بعد منابع را صرف کنیم. پرداخت جوایز صادراتی به بازرگانان شاید عملی مشخص و عیان در حمایت از صادرات غیرنفتی به نظر برسد اما صورت اجرایی ندارد. صرف منابع در زیرساختها یعنی پایداری مشوقهای صادراتی به شیوه غیرمستقیم.
بهعنوان یک شرکت خصوصی در زمینه حملونقل چقدر در تعامل با دولت، امکان تسهیل تجارت برای بازرگانان ایرانی را فراهم کردید؟
یکی از مهمترین زیرساختهای لازم برای توسعه صادرات غیرنفتی بحث حملونقل است. بهعنوان یک فعال در صنعت حملونقل هیچ مشوق و یارانهای ندیدم که باعث ارزان شدن حملونقل برای تجار شود. این منابع باید به شرکتهای حملونقل داده شود تا ما به تاجر سوبسید بدهیم اما چنین اقدامی تاکنون انجام نشده است.
چه برآوردی از میزان بودجه موردنیاز برای تسهیل حملونقل جادهای دارید؟
ببینید، بحث ما فقط هزینههای مالی نیست. مشکلاتی داریم که هزینههای زمانی ایجاد میکند و به دنبال آن از نظر مالی هم ما و هم بازرگانان را دچار میکند. از نظر نوسازی مشکلاتی داریم، این نشان میدهد در زیرساختهای توسعه صادرات غیرنفتی باید بیش از اینها سرمایهگذاری کنیم. لاستیکی که راننده استفاده میکند ارزانتر نشده تا سرویس ارزانتری به تجار ارائه کند. سوختی که مصرف میکنیم ارزانتر نشده که قیمتها را برای بازرگانان کمتر کنیم. از تعرفههای دولتی چیزی کم نشده است. ناوگان حملونقل جادهای بهروز نشده است، هزینههای بینراهی کاهش پیدا نکرده است و صدور روادید تسهیل نشده که فواید آنهم شرکتهای حملونقل را منتفع کند و به جیب بازرگانی هم بریزد. تاکنون چنین اقداماتی انجام نشده که بگوییم از ظرفیتهای بخش خصوصی در این زمینه برای تسهیل تجارت استفادهشده است.