پس از لغو تحریمها قرارداد با توتال نخستین سرمایهگذاری یک شرکت غربی در بخش انرژی ایران است درنتیجه سؤالهایی زیادی دراینباره وجود دارد.
رضاپدیدار
1.قرارداد با توتال، فراتر از یک قرارداد نفتی است. یکی از آثار مهم این قرارداد ارتقای سطح روابط ایران و اروپاست. امضای این قرارداد تردید شرکتهای خارجی برای تصمیمگیری درباره سرمایهگذاری در ایران برطرف کرده است و این شروعی بزرگ برای شرکتهایی است که قصد سرمایهگذاری در ایران را دارند. ازنظر اقتصادی و اجرایی و عملیاتی، پیامدهای قرارداد نفتی توتال قابلتوجه است. این قرارداد بانکهای اروپایی را ناچار به رفع محدودیتهای بانکی برای ایران میکند.
2.تفاهم اولیه با توتال یا HOA در 8 نوامبر 2016 امضا و بین توتال و شرکت ملی نفت ایران مبادله شد. در آن زمان به تمام چارچوبها فکر شد. ایران بعد از لغو تحریمها در شرایط برد-برد در تقابل با دنیا قرار گرفت و اراده توتال هم این بود که اجرای پروژه را دنبال کند. لازم است اشارهکنم که شرکتهای ملی نفت ایران 75 تفاهمنامه با شرکتهای خارجی امضا کرد اما از این بین، تنها توتال توانست خودش را با شرایط و موقعیتهای خاص ایران از نظر اجتماعی و سیاسی تطبیق دهد. این قرارداد برای طرف فرانسوی اهمیت زیادی دارد تا جایی که رئیسجمهور فرانسه آن را اقدامی مهم و سرآغازی برای شرکت توتال در توسعه فعالیتهای اقتصادیاش عنوان کرد.
3.براساس قرارداد توتال، پس از 40 تا 48 ماه پس از اجرای قرارداد تولید گاز براساس آنچه در این قرارداد مشخصشده، آغاز میشود. مدتزمان این قرارداد از سوی منتقدان موردتوجه قرارگرفته بود .بسیاری از انتقادها متوجه این بود که چرا عمر این قرارداد بیستساله است؟ پاسخ به این انتقاد را باید در مراحل استخراج و اکتشاف جستوجو کرد. این مراحل در پروژههای بزرگ نفت و گاز و پتروشیمی طولانی است و زمان بهرهبرداری از میادین توسعهیافته را باید در قراردادها منظور کرد. زمان قرارداد براساس میزان برداشت مورد انتظار از چاه برآورد میشود.
4.با اجرای قرارداد با توتال بیست سال آینده ایران به درآمدی 80 تا 84 میلیارد دلاری میرسد و سهم توتال در این مدت 12 میلیارد دلار است. این قرارداد علاوه بر درآمد برای طرف خارجی بهعنوان پیمانکار نفتی منافع خوبی دارد و البته در چارچوب منافع ملی، ما هم به حقوق خودمان میرسیم.
5.در قرارداد با توتال به مشارکت بخش خصوصی تأکید شده است. طرف قرارداد ملزم به استفاده از توان داخلی است. 50درصد از تجهیزات باید از داخل تأمین شود. شرکت پتروپارس یک شرکت دولتی است که بهعنوان طرف ایرانی با توتال همکاری میکند اما ازنظر ما، این مسئلهای نیست به این دلیل که قرارداد با توتال گام اول است. ما در بخش خصوصی حاضر هستیم این قرارداد عملیاتی شود تا آغازی بر شروع فعالیتهای بینالمللی شرکتهای ایرانی باشد. این خواسته به وزارت نفت هم منعکس شده است. قرارداد با توتال پایان کار نیست بلکه آغاز فعالیت بیشتر شرکتهای خصوصی ایرانی و خارجی است. پس از لغو تحریمها این نخستین سرمایهگذاری یک شرکت غربی در بخش انرژی ایران است درنتیجه علامت سؤال زیاد است اما مشکلی نیست.این قرارداد با نظارت مجلس شورای اسلامی به مرحله اجرا رسیده است و مسیر درستی را تا امروز طی کرده است. تفاهمنامه در مذاکرات رفع ابهام شده، تبدیل به قرارداد شده و به مرحله اجرا درآمدهاست. سرمایهگذاری توتال 2.5 میلیارد دلار، 1.5 سهم سی نوپک چین و کمتر از 1 میلیارد دلار سهم پتروپارس است و امیدواریم بعد از چهار سال به تولید 58 تا 60 میلیون مترمکعب تولید میکنیم.