اگر لوپن ببرد، اتحادیه اروپا به یك بحران واقعی نزدیك خواهد شد چراكه این نامزدِ به شدت راستگرا حامی روسیه و قویا ضد بروكسل است.
جاش لُو/ گزارشگر سياسي نیوزویک/ ترجمه:آینده نگر
شايد اين طور به نظر برسد كه اروپا در سال 2016 لاي يك دستگاه پرس خشككن بوده است اما در واقع اين فقط آغاز ماجراست. سال 2017 با انتخاباتهايي همراه است كه خيلي حياتي خواهند بود؛ حياتي نهتنها براي آينده خود كشورهاي برگزاركننده انتخابات بلكه حياتي براي كل قاره. در ادامه، چهار رأيگيري مهم كه در سال جديد ميلادي در اروپا برگزار خواهد شد مرور ميشود.
آوريل: انتخابات رياستجمهوري صربستان
رياستجمهوري صربستان عمدتا يك سمت تشريفاتي است. اما هر انتخابات ملي در اين كشور كه يكي از نامزدهاي ورود به اتحاديه اروپاست اهميت دارد چراكه به دليل منافع ژئوپليتيك روسيه، صربستان همچنان با تلاشهاي چشمگيري از جانب اين كشور براي به دست گرفتن توان تاثيرگذاري در انتخاباتش مواجه است. رئيسجمهور فعلي صربستان، تاميسلاو نيكوليك، مليگرايي است كه ديدگاههاي محكمي در حمايت از روسيه اظهار كرده است. او همچنين عضو سابق حزب حاكم «ترقيخواه صربستان» بوده است كه رهبرش – نخستوزير صربستان، الكساندر وشيك – هم راستگراهاي مليگرا را آرام ميكند هم از عضويت در اتحاديه اروپا حمايت ميكند.
هيجانانگيزترين سناريو: وجيسلاو سسلج، رهبر حزب راديكال صربستان و متحد نزديك اسلوبودان ميلوشويج در گذشته، در پي تبرئه اوايل سال گذشته ميلادي از جنايات جنگي كه در درگيريهاي بالكان در دهه 1990 رخ داد، به قدرت ميرسد. با اين حال، حزب او تنها 8 درصد آراي ملي را در آخرين انتخابات پارلماني به دست آورده است.
كمهيجانترين سناريو: دومين دوره به قدرت رسيدن نيكوليك معني بيشتري خواهد داشت؛ پيشرفت لرزان و حركت به سمت عضويت اتحاديه اروپا با مانورهاي گاهگاهي حمايت از روسيه متعادل خواهد شد.
آوريل و مه: انتخابات رياستجمهوري فرانسه
شايد مهيجترين انتخابات اروپا در سال جديد باشد. به احتمال زياد، دستكم چهار چالش جدي در اين رقابت وجود دارد؛ اولين نفر چالشبرانگيز فرانسيس فيلون، نامزد برنده راستهاي ميانهرو در سال گذشته و يكي از طرفداران مارگارت تاچر در انگلستان است. نفر دوم ماري لوپن است، كسي كه حزب راست افراطي جبهه ملي را رهبري ميكند. او با لحني ضد مهاجرت همراه با پوپوليسم اقتصادي، خارج از عرصه جدي رسيدن به قدرت است و فاصله زيادي با رياستجمهوري خواهد داشت. امانوئل ماكرون وزير سابق اقتصاد، است كه به صورت مستقل وارد انتخابات شده، با سخنرانيهايي شبيه به توني بلر و برنامهاي اصلاحگرا و متمايل به مركز. نفر چهارم نيز كسي است كه برنده نامزدي سوسياليستهاي چپ ميانهرو خواهد بود. انتخابات اوليه در ماه ژوئن برگزار خواهد شد.
هيجانانگيزترين نتيجه: اگر لوپن ببرد، اتحاديه اروپا به يك بحران واقعي نزديك خواهد شد چراكه اين نامزدِ به شدت راستگرا حامي روسيه و قويا ضد بروكسل است. اما اگر ماكرون ببرد (كه احتمالش كم است اما ممكن است) ميتواند در نوع خود زمينلرزهاي در فضاي سياسي باشد؛ يك پيروزي براي ميانهروها در زماني كه در هرجايي خبر از مرگ اين گرايش سياسي عنوان ميشود.
كمهيجانترين نتيجه: كساني كه نظرسنجي ميكنند ميگويند كه محتملترين اتفاق اين است كه فيلون و لوپن به دور دوم انتخابات وارد شوند و در اين صورت، فيلون به راحتي ميتواند برنده انتخابات باشد. همچنين احتمال كمتري وجود دارد كه حزب كمطرفدار سوسياليست كه اكنون قدرت را در دست دارد، مردم را قانع كند كه با يك نامزد جديد به او شانس ديگري بدهند كه به معني جهار سال ادامه همين وضعيت خواهد بود.
سپتامبر: انتخابات پارلماني نروژ
اين انتخابات يك نبرد ائتلافي كلاسيك قارهاي به حساب ميآيد. دولتي كه اكنون در رأس قدرت است، اقليت كابينهاي را در اختيار دارد كه متشكل است از وزرايي از دو حزب پيشرفت كه پوپوليست است و حزب محافظهكار كه به راست ميانه گرايش دارد. حزب محافظهكار به وسيله ارنا سولبرگ رهبري ميشود كه سمت نخستوزيري را نيز داراست. اين دولت البته به وسيله دو حزب ديگر نيز سرپا نگه داشته شده است؛ حزب ليبرال و نيز حزب دموكرات مسيحي. با اين دولت ائتلافي، اتحادي از احزاب جناح چپ كه به وسيله رهبر حزب كارگر، ژانوس گار، رهبري ميشود بر سر قدرت رقابت خواهند كرد.
هيجانانگيزترين نتيجه: اگر حزب دموكرات مسيحي حمايت خود را از ائتلاف بردارد و جناح چپ نيز عملكرد مناسبي داشته باشد، دولت تغيير خواهد كرد.
كمهيجانترين نتيجه: افزايش قيمتهاي نفت اقتصاد را رونق خواهد داد و ميتواند دولت را به خوبي ثابت نگه دارد.
قبل از 23 اكتبر: انتخابات پارلماني آلمان
اين كشور به نوبه خود با پوپوليستهاي راست افراطي مواجه است كه مدام محبوبيتشان افزايش مييابد اما در واقعيت انتخابات آلمان براي راهيابي به بوندستاگ ميتواند در عمل با كمهيجانترين رأيگيري در سال 2017 به انجام برسد. آنگلا مركل صدراعظم كه با شك و ترديد قدرتمندترين سياستمدار اروپا است، با حملات داغي از جانب جناح راست حزب خود مواجه شده است. حملات مشابهي نيز از سوي حزب پوپوليست راست افراطي، جايگزين براي آلمان، كه تازه در سال 2013 شكل گرفته و همين حالا بين 10 تا 15 درصد آرا را به خود اختصاص داده، صورت گرفته است. اما با اينكه اين شرايط باعث به وجود آمدن تيترهاي هيجانانگيزي براي رسانهها شده، مركل هنوز حدود 35 درصد رأيدهنده حامي دارد: 10 درصد بالاتر از شركاي ائتلاف راست ميانه او در حزب سوسيال دموكرات و 20 درصد بالاتر از راست افراطي.
هيجانانگيزترين نتيجه: هر نتيجهاي كه باعث كنار رفتن مركل از قدرت شود باعث ايجاد موجي از شوك در سراسر اروپا خواهد شد.
كمهيجانترين نتيجه: موقعيت مركل بسيار قويتر از آن است كه گزارش رسانهها تخمين ميزنند، به خصوص به اين دليل كه حزب راست افراطي جايگزين براي آلمان براي ائتلاف با هر حزب ديگري مشكل خواهد داشت، حتي اگر اين حزب بتواند بهتر از حد انتظار ظاهر شود. بازمانده بزرگ اروپا ميتواند به خوبي يك بار ديگر بر سر قدرت باقي بماند.
منبع: نيوزويك