عباس آرگون، عضو هیئت نمایندگان اتاق تهران در گفت‌وگو با سایت خبری اتاق تهران مطرح کرد:

افزایش اثرگذاری لیزینگ ها با واقعی کردن نرخ سود بانکی

تاریخ 1395/12/04 ساعت 15:12

بخشی از منابع لیزینگ ها توسط بانک‌ها تأمین می‌شود و نرخ غیرواقعی سود بانکی از اثرگذاری لیزینگ کم می‌کند.

یکی از روش‌های تحریک تقاضا استفاده از لیزینگ است. لیزینگ ها با تقویت خریداران به رونق بازار کمک می‌کنند. در حال حاضر لیزینگ ها برای حضور در بازار مسکن فعال شدند اما سؤال این است که این ابزار مالی چقدر می‌تواند در رونق بازار راکد مسکن مؤثر عمل کند؟

عباس آرگون عضو هیئت نمایندگان اتاق تهران در گفت‌وگو با سایت خبری اتاق تهران دراین‌باره گفت: استفاده از ابزار لیزینگ برای تحریک تقاضا به‌طورقطع در رونق اقتصادی مؤثر است. لیزینگ ها می‌توانند در توسعه اقتصادی کشور نقش مهمی ایفا کنند و در افزایش تولید ناخالص داخلی و ثروت آفرینی در کشور اثرگذار باشند.

آرگون با اشاره به اینکه لیزینگ از ابزارهای رایج در بازار مسکن و خودروست گفت: لیزینگ با ارائه تسهیلات می‌تواند مصرف‌کننده را ترغیب به خرید کرده و چرخه تولید را به حرکت دربیاورد. لیزینگ کار آیی متنوعی در توسعه اقتصادی دارد و استفاده از آن در شرایط فعلی کمک‌کننده است.

عضو کمیسیون بازار پول و سرمایه اتاق تهران با اشاره به اینکه با مدیریت درست می‌توان آسیب‌های هر ابزار مالی را به حداقل رساند گفت: استفاده درست از این ابزار می‌تواند به کاهش رکود و تحریک تقاضا آن منجر شود و در ادامه ماحصل این کنش‌ها اشتغال‌زایی و توسعه اقتصادی کشور است.

آرگون گفت: باید به اقدامات مالی در بازار برای رونق اقتصادی به شکل یک مجموعه نگاه کرد. هیچ ابزار مالی به‌تنهایی نمی‌تواند مسئله رکود در بازار را حل کند و لیزینگ هم از این قاعده مستثنا نیست.

عضو هیئت نمایندگان اتاق تهران گفت: مجموعه اقدامات در تعامل باهم می‌تواند به توسعه اقتصادی منجر شود. درزمینهٔ تأمین مالی به‌طور عمده باید به منابع بانکی رجوع کنیم اما تأمین مالی از بانک‌ها با نرخ‌های بالا انجام می‌شود و این مسئله بحث استفاده از ابزار لیزینگ را هم تحت تأثیر قرار می‌دهد.

آرگون با اشاره به اینکه بخش عمده‌ای از منابع لیزینگ ها از شبکه بانکی تأمین می‌شود گفت: با توجه به نرخ سپرده و تسهیلات در بانک‌ها در این زمینه امکان به مشکل خوردن لیزینگ ها وجود دارد. نرخ بانکی باید اصلاح شود و با نرخ‌های واقعی در اقتصاد تأمین مالی انجام شود. با چنین نرخ‌های بالایی در عمل به هیچ بازدهی در اقتصاد نمی‌رسیم و ابزارهای مالی اثرگذاری لازم را نخواهند داشت.