چند روز پیش هم محمدباقر نوبخت، سخنگوی دولت و رئیس سازمان برنامه و بودجه گفت: رشد اقتصادی پیش بینی شده برای سال آینده ۷.۷درصد است؛ این در حالی است که رشد اقتصادی شش ماهه امسال با احتساب نفت ۶/۵ درصد و بدون محاسبه آن ۴/۵ درصد بود . رشد اقتصادی بخش کشاورزی در همین مدت ۶ و صنعت ۹ درصد بود .
به گفته نوبخت، افزایش ۱۹ درصدی تولید گندم، ۶۰ درصدی تولید چای، ۷۱ درصدی تولید دانه های روغنی و ۱۸ درصدی تولید شلتوک و برنج در نیمه اول امسال در مقایسه با پارسال رخ داده است. او ادامه داد: درزمینه تولید خودروهای سواری نیز در همین مدت ۳۷ درصد، وانت ۲۳ درصد و اتوبوس و مینی بوس ۱۷ درصد افزایش تولید داشتیم.
موضوع رشد اقتصادی مورد بحث فعالان و کارشناسان اقتصادی کشور است. مهدی معصومی، عضو هیات نمایندگان اتاق تهران درباره رشد اقتصادی به سایت خبری اتاق تهران گفت: بهتر است مسئولان رشد اقتصادی را تفکیک کنند و مشخص کنند که چقدر از آن به نفت پتروشیمی مربوط می شود و چقدر آن متعلق به بخش خصوصی است. چرا که رشد اقتصادی بر تعداد افرادی که در بخش خصوصی کار می کنند اثر گذار است. اما معمولا رشد اقتصادی در صنایع بزرگی رخ می دهد که پرسنل زیادی در آن وجود ندارد. به همین دلیل هم در سطح جامعه این رشد اقصاد ملموس نمی شود و مردم می گویند رشد اقتصادی را حس نمی کنند.
معصومی درباره رشد اقتصادی در بخش کشاورزی و صنایع غذایی ادامه داد: در بخش صنایع غذایی به لطف خدا به دلیل بارندگی و موقعیت خوب آب و هوایی در برداشت گندم و دیگر محصولات افزایش وجود داشت. این مساله به جز آن مقدار سرمازدگی به بعضی محصولات است. بنابراین باید توجه کرد که این رشد محصولات کشاورزی مربوط به آب و هوا که دور از کنترل است می شود و مربوط به شخص و مسئولان نیست.
به گفته این عضو هیات نمایندگان اتاق تهران، مسئولان سعی در اقداماتی نظیر اصلاح بذر کرده اند که می تواند مشکلات ناشی از این سرمازدگی و یا آفت های دیگر که ممکن موجب خسارت به محصولات کشاورزی شود را از بین ببرد.
به گفته معصومی پیش بینی رشد اقتصادی برای سال آینده خیلی سخت است. او تاکید کرد: بخش زیادی از رشد اقتصادی ایران منوط به نفت است و قیمت آن می تواند خیلی اثرگذار باشد. مقداری از این قیمت گذاری هم به اقتصاد جهانی برمی گردد. به همین دلیل هم تمام پیش بینی رشد اقتصادی و فروش نفت ایران فقط به داخل کشور بستگی ندارد.
معصومی همچنین اضافه کرد: یکی از بزرگترین مشکلات صنایع تبدیلی و غذایی، مساله کمبود نقدینگی نزد مردم است. تولیدکننده ها هم نقدینگی ندارند. این مسایل باعث می شود هزینه تمام شده محصولات بالا رود و مصرف کننده هم که هرروز سبد کالایش کوچک تر شده است قدرت خرید نداشته باشد. به این ترتیب خیلی وضعیت صنایع تبدیلی خوب نیست و آنها تقریبا با ظرفیت پایین کار می کند. اما اگر قدرت خرید مردم خوب شود طبیعتا تقاضای آنها می تواند باعث شود که اقتصاد به گردش دربیاید.