نگاهی به برنامههای اصلاحی بیل کلینتون در زمینه رفاه نشان میدهد افراد بسیاری در این مدت از محرومیت نجات پیدا کردند
دنیل هیوز میخواست از دبیرستان فارغالتحصیل شود. اما پس از آنکه گانگسترها به خانه و خانوادهاش در نیویورک حمله کردند مادرش امر کرد پسرش را بردارد و فرار کند. او در حال حاضر 21ساله است و با خانوادهاش در بالتیمور زندگی میکند. او یک مادر تنهاست که هیچ صلاحيتي ندارد؛ شغل ثابت و پردرآمدی هم ندارد و تاکنون فقط تلاشهای بیثمری برای جذب کمکهای دولتی داشتهاست. او به عنوان یک منشی کار میکند و حقوق خوبی دریافت نمیکند. هیوز میگوید: «احساس میکنم دیگر بس است و بیشتر از این نمیتوانم زندگی کنم». او سیاهپوست است و در شهری که سفیدپوستها هم در آن بیکار هستند طبیعی است کاری برایش پیدا نشود. هیوز مأیوسانه میگوید: «تسلیم شدهام و کاری از دستم ساخته نیست.»
یکی از ویژگیهای ملالانگیز انتخابات امسال امریکا این است که هردو نامزد ریاستجمهوری روی چنین داستانهایی در مورد فقر بومی تأکید دارند. حدود 15 درصد از امریکاییها فقیر هستند. از هر پنج کودک یکی با فقر دستوپنجه نرم میکند. از میان هر سه خانوار نیز سرپرست یکی از آنها زن است. این مسائل سطحی از فقر و محرومیت را نشان میدهد که با صعود و افول اقتصاد تغییر میکند اما نکته اساسی این است که این عدد هیچگاه تکرقمی نشدهاست. این رقم در برابر سایر کشورهای توسعهیافته بسیار بالاست. راهکارهای دونالد ترامپ در مورد فقر بسیار گنگ و مبهم است. او با برخی مسائل تنها مخالفت میکند اما دلیلی برای آنها ارائه نمیکند. هیلاری کلینتون در مقابل بسیاری از مسائل سکوت میکند اما سکوت او معنای بیشتری نسبت به مخالفتهای ترامپ دارد. هیلاری بارها تعصب خود را نسبت به سیاستهای اجتماعی داخلی نشان دادهاست. همه این مسائل تنها پیچیدگی مسئله را نشان میدهد. 20 سال پيش در 22 آگوست 1996 همسر هیلاری قانونی را در مورد اصلاح وضعیت رفاه به ثبت رساند که همه هنوز همان را دنبال میکنند.
اصلاحی که بیل کلینتون انجام داد تغییرات بسیاری را در الگوی فقر در امریکا ایجاد کرد. اما لیبرالها در امریکا هنوز این قانون را تقبیح میکنند. بیل سعی داشت به کمک صدقه وضعیت مناسبی را برای 14میلیون مادر و کودک بدسرپرست ایجاد کند و از این طریق منجي آنها بشود. شعار او این بود: «رفاه را به شانس دوم زندگی تبدیل کنید نه یک شیوه زندگی». این قانون با واکنشهایی از طرف جمهوریخواهان روبهرو شد. در پایان نیز فدرال قولها و وعدههایی برای مادران و کودکان داد. قرار شد سالانه 16میلیارد و 500میلیون دلار به این مسئله اختصاص داده شود و هر ایالتی مسئوليت بخش خود را به عهده بگیرد. همچنین بنا شد فرصتهای شغلی برای این زنان فراهم شود.
مخالفان پیشبینی میکردند این قوانین اثرات منفی بسیاری به دنبال داشته باشد و به ضرر کودکان تمام شود اما در نهایت این مسئله هزینههای اجتماعی بسیار کمی داشت و به کاهش فقر کمک کرد. بسیاری از افراد شغلی پیدا کردند و موفق شدند به زندگی خود سر و سامان بدهند. افراد موفق شدند خودشان را با تورم وفق بدهند و مالیات مورد نظر را پرداخت کنند. در حال حاضر ایالتها در امریکا اغلب تمرکز خود را روی کودکان گذاشتهاند و سعی میکنند خدماتی را برای آنها فراهم کنند.
نرخ فقر درجا زده اما امریکاییها هنوز فقیر هستند
هنوز هم اصلاحاتی که بیل انجام داد به نظر خوب و مثبت میآید. وابستگی امریکاییها کمتر شده و به استقلال مالی رسیدهاند. نرخ فقر از سال 1993 تاکنون از مرز 15.1 درصد عبور نکردهاست. اما واقعیت این است که سهم امریکاییها از فقر زیاد است. این کشور نباید این تعداد فقیر داشته باشد. این مسئله در هر سطحی وجود داشتهاست. برای مثال بخشی از نگرانی مربوط به کیفیت شغلها بودهاست. درآمدها آنقدر که باید نبودهاست.
هرچند اصلاحات بیل کلینتون با شکستهایی همراه بود اما برخی از وعدههای او را محقق کرد. به همین خاطر است که اکنون اوضاع تا حدودی برای بقیه دشوار است. این مسئله بهراحتی آسیبهایی را به بازار کار وارد کردهاست. هنوز میلیونها نفر در این کشور زیر خط فقر زندگی میکنند که توقعات را از رئیسجمهوری بعدی بالا میبرد.
نفر بعدی که به ریاستجمهوری امریکا دست پیدا میکند باید توانایی ایجاد اصلاحات بزرگتری از اصلاحات رفاهی بیل کلینتون را داشته باشد چرا که مسئله فقر در این کشور بسیار جدی شدهاست. اگر هیلاری کلینتون ميخواهد در ماه نوامبر پیروز میدان باشد باید این مسئله را مد نظر داشته باشد. او قطعاً باید تلاش کند اصلاحاتی بهتر از همسر خود ارائه بدهد. اگر او به عنوان رئیسجمهوری امریکا انتخاب شود و در عینحال نتواند راهکاری متفاوت از اصلاح ساختاری که همسرش پیشنهاد داد ارائه بدهد، احتمالاً امریکا یک دهه دیگر نیز درگیر این بحث خواهد بود. به هر حال آنچه مهم است میلیونها امریکایی هستند که در انتظار زندگی بهتر به رئیسجمهوری بعدی رأی میدهند.