کناریگیری و استعفای سه وزیر در کابینه، تغییراتی را هم شامل حال سازمان میراث فرهنگی کرد. به این شکل که رییس سازمان، یعنی آقای سلطانیفر به عنوان وزیر ورزش و جوانان معرفی شده است. حالا که بحث بر سر رییسی جدیدی برای سازمان میراث فرهنگی است، بخش خصوصی خواستههای خود را دوباره مطرح می کند.
محسن مهرعلیزاده
آنچه که بخش خصوصی میخواهد یکسری راه باز کردنها و تسهیلاتدهی برای روان شدن کار بخش خصوصی و تردد گردشگر بین کشورهای مختلف با ایران است. حالا چه رییس سازمان قبلی و چه اگر رییس جدیدی به سازمان میراث فرهنگی و گردشگری بیاید توقع این است که در این زمینهها برنامههای عملیاتی مخصوصی را طراحی و البته به آن عمل کند.
بعد از برجام بسیاری از کشورها برای تماس و ارتباط گرفتن با ایران ابراز تمایل کردند. به ویژه اولین تماس، هیاتها و تجار بودند. کشورهای خارجی می خواهند فضای تردد گردشگر را توسعه دهند. حتی اخیرا راه افتادن بعضی ایرلاین ها و خطوط پروازی هم به این دلیل است که می خواهند جلو بیایند و بازار ایران را محک بزنند.
تمام توقع این است که دولت بتواند در جهت ارائه تسهیلات بیشتر برای توسعه امکانات زیربنایی کمک کند. کسی هم به دنبال پول مجانی نیست. به هرحال بخش خصوصی نیاز به تسهیلات و کمک دارد.
دوم اینکه تسهیلات اداری برای این اقدام گشایش پیدا کند و مجوزها، واگذاری زمین و امکانات و ... انجام شود.
سومین مساله این است که راه برای استفاده از سرمایههای خارجی یا ایرانیهای خارج از کشور باز شود تا در اسرع وقت بتوانیم فضای اقامتی را براساس آنچه که در برنامه ششم پیش بینی شده فراهم کنیم تا به این شکل رشد درآمد گردشگری و ورود گردشگر به کشور سالی یک برابر و در نهایت در پایان سال برنامه، بعد از 5 سال، 5 برابر شود.
مساله دیگر در این زمینه فضای عمومی برای جذب گردشگری و قبول گردشگر است. فضایی که از همان محیطی فرودگاه بینالمللی و برخورد تمام ارگانها و سازمانهای ذیربط موجود در فرودگاه با مسافر شروع میشود و تا چگونگی ارائه خدمات به مسافر در مسیر، فرودگاه و کشور و فضای فرهنگی عمومی را شامل میشود. از طرف دیگر باید رغبتهای لازم برای ملیتها و توریستها با انگیزههای مختلف برای هرکشوری فراهم شود. طبیعی است در داخل کشور یکسری محدودههایی را تعریف کردهایم که از بعد فرهنگی رعایت میشود. ولی به هرحال با رعایت این محدویتها باید فضاها برای ورود توریست باز شود. الان یکی از مسایل و مشکلات این است.
بخش خصوصی خواسته دیگری هم از سازمان میراث فرهنگی دارد. آن هم اینکه برنامههای عملیاتی کوتاهمدت منوط به یکسری مناطق مشخص باشد. مثلا توریستی که از منطقه آسیای جنوبی شرقی میآید چه روحیهای دارد و به دنبال چه نوع گردشگری میگردد. برخورد او با محیطهای مختلف چگونه است و چه میخواهد؟ پرداختن به این حوزه، برنامهریزی مشخصی میخواهد. بنابراین توریستها و سلایقشان با یکدیگر متفاوت است. توریست عربزبان و اروپایی و آفریقایی با یکدیگر تفاوت دارند و سلیقههای مختلفی میپسندند. اگر این موارد به شکل طرحهای اجرایی کاملا ملموس طراحی شود شاید در کوتاهمدت بتوانند در زمینه جذب گردشگر تغییراتی در کشور ایجاد کنند.