حسینی هاشمی:تجزیه سازمان مدیریت و برنامه ریزی به دو سازمان «امور اداری و استخدامی» و سازمان «برنامه و بودجه» باعث می شود از استعداد این دو سازمان به بهترین نحو استفاده کنیم. البته نباید از نظر دور داشت که تجزیه سازمان و مستقل شدن این دو معاونت سازمان برنامه و بودجه هرچند اقدام مفیدی است اما یک مسئله جدید نیست و از این منظر به شرایط گذشته بازگشته ایم.
سید بهاءالدین حسینی هاشمی
سازمان مدیریت و برنامه ریزی به دو سازمان «برنامه و بودجه» و «امور اداری و استخدامی» تجزیه شده است و این در حالی است که در دولت گذشته منحل و در دوره های پیش از آن از نظر سازمانی، چارت دیگری بر آن حاکم بوده است. با روی کار آمدن هر دولتی سازمان مدیریت و برنامه ریزی آماج دست کاری ها و تصمیم گیری های جدید قرار گرفته است. یک دولت اقدام به تفکیک دو معاونت این سازمان کرد. دولت قبلی آن را منحل کرد و دولت فعلی این سازمان را احیا کرد و در کمتر از چند ماه مانده به پایان عمرش سازمان را تجزیه کرد. در پاسخ به این سوال که چرا سازمان مدیریت و برنامه ریزی چنین تغییراتی را در دوره های مختلف تجربه کرده است باید نقش واقعی آن را در بستر توسعه کشور تحلیل کرد کرد. برنامه نویسی، تخصیص بودجه، اداره کشور و شایسته سالاری که نتیجه هدایت درست امور استخدامی است، چهار موضوع مهم در شرح وظایف سازمان مدیریت و برنامه ریزی است که امروز به دو سازمان امور اداری و استخدامی و برنامه وبودجه تجزیه شده است. این دو سازمان هر دو در اداره امور کشور نقش تعیین کننده ای دارند. سازمان برنامه و بودجه، برنامه های زیرساختی و عمرانی کشور را تهیه و بودجه تحقق آن را تعیین می کند تا پس از تصویب مجلس و ابلاغ به دستگاه ها اجرایی شود. برنامه های یک ساله، پنج ساله و بیست ساله توسعه کشور در همین سازمان تدوین می شود و همین نقش موثر در تعیین راه اقتصاد و اجتماع و عمران ایران برای درک اهمیت این سازمان ضروری است.
در دولت گذشته سازمان مدیریت و برنامه ریزی منحل و به یک معاونت تحت نظر دولت محدود شد. این مسئله توزیع بودجه و متوازن کردن منابع در مسیر رشد کشور را دچار اخلال کرد. یکپارچه سازی بودجه و تخصیص منابع به شیوه درست از حیاتی ترین مسائل در حوزه توسعه طرح های عمرانی است که متاسفانه با انحلال سازمان مدیریت و برنامه ریزی در دولت گذشته به دست فراموشی سپرده شد. این سازمان برای ایفای نقش موثرش در مسیر توسعه کشور در دولت یازدهم احیا شد و به نظر می رسد تجزیه آن با توجه به مشغله دولت یک حرکت مثبت است. سازمان «امور اداری و استخدامی» یکی از پر مشغله ترین بخش های دولت است. این سازمان ضامن تحقق شایسته سالاری است و باید نیروی انسانی را به حد کفایت جذب، آموزش و گزینش کند. حرکت حرفه ای و استفاده درست از توان سرمایه انسانی منوط به عملکرد موثر سازمان «امور اداری و استخدامی» است.
از نظر من تجزیه سازمان مدیریت و برنامه ریزی به دو سازمان «امور اداری و استخدامی» و سازمان «برنامه و بودجه» باعث می شود از استعداد این دو سازمان به بهترین نحو استفاده کنیم. البته نباید از نظر دور داشت که تجزیه سازمان و مستقل شدن این دو معاونت هرچند اقدام مفیدی است اما یک مسئله جدید نیست و از این منظر به شرایط گذشته بازگشته ایم. بطور قطع حرکت دولت در تجزیه این دو سازمان مثبت است اما تجزیه و ادغام های متعدد یا انحلال سازمان باعث تغییراتی در ظرفیت نیروی انسانی و کار کارشناسی آن ها شده است و این مسئله عملکرد این دو سازمان را در ادامه دچار ضایعاتی می کند و ممکن است اثر منفی بر انجام وظایف محوله شان بگذارد.
*کارشناس اقتصادی