بین سال های 1990 تا 2015 جمعیت جهان از 5.3 میلیارد نفر به 7.3 میلیارد نفر رسیده است. به این ترتیب هم تخمین زده شده است که تعداد فقرا از 1.9 میلیارد نفر به 700 میلیون نفر کاهش یافته است.
نرخ فقر در مقابل تعداد مردم فقیر قرار دارد. تعدادی از مردم جهان از سال 1990 به دلیل فقر، نقل مکان کرده اند. حتی اگر جمعیت جهان به اندازه دو میلیارد نفر افزایش پیدا کند، یک میلیارد نفر فقیر وجود خواهد داشت. این در حالی است که بسیاری از کشورها با وجود نرخ فقر نسبتا پایین هنوز تعداد زیادی آدم فقیر در کشورشان دارند.
اولین هدف توسعه پایدار «پایان دادن به فقر با تمام اشکال آن» بوده است. فقر شدید بین سال های 1990 تا 2012از 37 درصد به 13 رسیده است. براساس نرخ رشد ملی در 10 سال گذشته، نرخ جهانی فقر شدید برای سال 2015 کمتر از 10 درصد گفته شده است. یعنی کمی بیشتر از دو سوم مقدار سال 1990.
خط فقر بین المللی در سال 2015، 1.90 دلار در روز بوده است. جمعیت جهان از سال 1990، دو میلیارد نفر افزایش یافته است، اما تعداد فقرا بیش از یک میلیارد کاهش یافته است.
نرخ فقر شدید کاهش یافته است، آنقدر زیاد که تعداد مردمی که در فقر شدید زندگی می کنند، از نصف کاهش یافته است.
بین سال های 1990 تا 2015 جمعیت جهان از 5.3 میلیارد نفر به 7.3 میلیارد نفر رسیده است. به این ترتیب هم تخمین زده شده است که تعداد فقرا از 1.9 میلیارد نفر به 700 میلیون نفر کاهش یافته است.
در برخی از کشورها نرخ فقر نسبتا پایین است. اما هنوز هم تعداد زیادی در فقر زندگی می کنند. به عنوان مثال در سال 2012، حدود 230 میلیون نفر در هند و 87 میلیون نفر در چین زیر خط فقر زندگی می کنند. این در حالی است که گزارش ها نشان می دهد تنها 2 نفر از 10 نفر در هند و 1 نفر از 10 نفر در چین زیر خط فقر زندگی می کنند.
در سال 2012، نرخ فقر در ماداگاسکار حدود 80 درصد بوده است، یعنی 18 میلیون نفر در فقر شدید زندگی می کرده اند. تعداد بسیار پایین تری از آمار چین و هند. این نشان دهنده این است که از بین بردن فقر شدید، باید هم به نرخ فقر و هم به جمعیت فقیر توجه شود.
