سوالی که برای همه پیگیران مسائل آب و هوایی پیش میآید این است که چرا در مقالات، بهبود آب و هوا و اقتصاد را مانند هم میدانند و ایندو را به یکدیگر ارتباط میدهند. هنری ام. پاولسون جونیور- شخصی که دبیر خزانهداری آمریكا در زمان بحران اقتصادی سال 2008 بود- درحال حاضر تلاش میکند تا محیط زیست را مانند اقتصاد بهبود دهد.
هنری ام. پاولسون جونیور
سرمایهگذار بانکی هاروارد ادعا میکند که درست کردن مسائل محیط زیستی بر اقتصاد امریکا تاثیر میگذارد. وی در مصاحبه با نشنال جیوگرافیک چنين صحبت كرده است.
شما بحران محیط زیستی را به بحران اقتصادی ارتباط دادید؛ ایندو در چه زمینهای مشابه یکدیگرند؟
افراط در بدهی بحران اقتصادی را ایجاد کرد. بحران دیاکسید کربن هم بحران محیط زیست را به همراه خواهد داشت. اشتباه در سیاستهای دولت و ریسکهای بیش از اندازه موجب این مشکلها شده است. اما فرق بین ایندو این است که در بحران افتصادی آخرین قدمی که دولت در مبارزه با بحران برمیدارد تعیینكننده است ولی در بحران محیط زیست دیگر شانس برداشتن این قدم را نداریم.
چه اتفاقی میافتد اگر کاری در برابر بحران محیط زیست انجام ندهیم؟
اگر هیچ واکنشی به این موضوع نشان ندهیم، خطر بیشتر میشود و شانس جلوگیری از بدترین اتفاقها را از دست میدهیم. اگر در تجارت و سرمایهگذاری، بحرانهای محیط زیست را که پیشبینی میشود نادیده بگیریم پس از مدتی باید هزینه اين ریسکی را پرداخت کنیم. چون از تشدید بحران محیط زیست تمام صنعت و تکنولوژی تاثیر میگیرند. باید برای پاكيزه کردن محیط زیست و کم کردن کربن، بهجای تمرکز در تجارت وقت گذاشت.
آیا شما امیدی به بهبود بحران محیط زیست دارید؟
اگر اكنون شروع به مبارزه با بحران آب و هوا کنیم، میتوانیم موفق شویم. ما در آمریکا نیاز به سیاست جدیدی داریم تا بتوانیم کربنهایی را که از سوختهای فسیلی ایجاد میشوند کاهش دهیم. اما با وجود کشور چین حل کردن این معما سختتر میشود. برای بهبود شرایط محیط زیستی باید آمریکا و چین، بزرگترین کشورهای اقتصادی جهان، مصرفکننده انرژی و تولیدکننده دیاکسیدکربن با یکدیگر همکاری و تکنولوژیهای جدیدی را تولید کنند که محیط زیست را بهبود دهند. اگر این دو کشور قدمهای اول را برای توسعه بردارند، حتما بقیه کشورها در پي آنها قدم برميدارند.