رضا پدیدار در گفتگو با سایت اتاق تهران طرح فریز نفتی را تشریح کرد

ایران نیازی به شرکت در نشست طرح فریز نفتی ندارد

 اوایل ماه آینده میلادی، نشست اوپک و اعضای غیراوپک درباره طرح فریز نفتی برگزار می شود. نشستی که ایران همچنان برای آن برنامه ای ندارد و نمی خواهد میزان تولید و صادرات خود را متوقف کند.

به گفته رضا پدیدار، عضو هیات نمایندگان اتاق تهران، دنیا به توان ذخایر و امکانات تولید ایران واقف شده است. او در گفتگو با سایت خبری اتاق تهران بیان کرد: برای کشورهای دنیا مسجل شده است که ایران می تواند بازارهای جهانی را بدست آورد. البته اگر تحریم و مشکلاتی برای کشور خلق نشود. ایران برنامه ریزی های خودش را برای کسب بازارهای جهانی انجام می دهد.

پدیدار درباره وضعیت ایران در سال های قبل گفت: ما بهترین شرایط را در سال 91 داشتیم. آن زمان کشورهای عضو اوپک 13 کشور بودند و اندونزی هنوز جدا نشده بود. بعد از جدا شدن اندونزی از اوپک، تعداد اعضا به 12 کشور رسید. آن زمان همگرایی در اعضای اوپک وجود داشت و هر کشوری براساس شناخت از منابع، ذخایر و کشش بازار سهمیه ای داشت. اما سال 91، عربستان در ترفندی اعلام کرد کشورهایی از اوپک نتوانسته اند به مقدار سهمیه شان تولید کنند، بازار هم در عطش نفت است، بنابراین سایر کشورها بیایند و این سهمیه را بگیرند. در این زمان، عربستان سهمیه بازارها را تجمیع کرد و اعلام کرد سقف تولید کشورهای عضو اوپک باید 30 میلیون بشکه در روز باشد. به این ترتیب عربستان از ظرفیت کشورهایی که نتوانسته بودند به اندازه سهمیه شان تولید کنند، استفاده کرد و سهمیه آنها را در اختیار گرفت.

به گفته پدیدار، پیش از تحریم ها، ایران سهمیه قابل توجه ای داشت. حتی بیش از 2.6 تا 2.8 میلیون بشکه در روز بود. اما در زمان تحریم ها، میزان صادرات ایران به زیر یک میلیون بشکه رسید. او ادامه داد: در این زمان، عربستان از وضعیت ایران استفاده کرد و سهمیه ایران را مصادره کرد. در نشست های بعدی هم که ایران تحریم بود و نمی توانست اعتراضی کند. الان هم منطقی این است که با برداشته شدن تحریم ها، ایران به ظرفیت منطقی خود به قبل از تحریم ها برگردد.

براساس صحبت های این عضو هیات نمایندگان اتاق تهران، با توجه به ظرفیت گروهی 30 میلیون بشکه ای اعضای اوپک، کشورهای GCC یعنی کشورهای عربی عضو اوپک اعلام کرده اند، ما برای کنترل نفت، نباید اجازه دهیم تا میزان تولید نفت از 30 میلیون بشکه بیشتر شود و هرکشوری تا دسامبر 2015 و نهایت ژانویه 2016 هرچقدر تولید داشته، نباید بیشتر از آن تولید کند. یعنی بر این اساس ایران باید بر همان ظرفیت یک میلیون بشکه ای خود قانع می شد.

اما پدیدار گفت: ایران به شدت با این مساله مخالفت و فریز نفتی را تحریم کرد. تصمیم وزارت نفت و دولت هم در این باره، تصمیم درستی بود. الان هم صحبت این است که تا پایان سال ظرفیت تولید را به 2.5 میلیون بشکه در روز افزایش دهیم.

او ادامه داد: اما کشورهای GCC و کشورهای اوپک و غیراوپکی همراه با هیاتی به ایران آمدند تا دولت را به قبول طرح فریز نفتی راضی کنند.

به گفته پدیدار، آنچه مهم است این است که دولت باید این منطق را داشته باشد که برای تحقق سیاست های توسعه و تحول اقتصادی درکشور نیاز به منابع مالی است که این منابع را باید از طریق فروش نفت خام و فراورده های هیدروکربنی بدست آورد.

طبق گفته این فعال اقتصادی، ما نیاز به درآمد تعریف شده داریم. شاید مالیات، عوارض و فروش خدمات هم جز درآمد تعریف شده، بیان شوند اما آن درآمدی که می تواند به ثروت تبدیل شود، فقط نفت است. چرا که سایر درآمدها صرف مصارف جاری خواهد شد، اما نفت را می توان از طریق صندوق توسعه ملی به ثروت تبدیل کرد. ثروت هم خودش زاینده است. به این ترتیب کشور از طریق نفت به ثروت می رسد.

او همچنین ادامه داد: در حال حاضر مسایل پولی و مالی با اتحادیه اروپا در حال حل شدن است، خوشبختانه دریافت پول ایران به یورو مقدور شده است. اما باید به این مساله دقت کرد که 90 درصد از مشتری های نفت ایران، مشتری های سنتی مثل هند، چین و کشورهایی از این قبیل هستند. البته چند کشور اروپایی هم حضور دارند. از طرفی هم ورود نخست وزیر هند به مقداری به تسهیل و شرایط ایران کمک کرد. چرا که او گفت ایران مطمئن ترین شریک انرژی هند است. خب وقتی او این جمله را گفت، پس فرصتی بی نظیری برای توسعه روابط و تبیین درآمد ارزی خواهد بود.

به این ترتیب به گفته پدیدار، زمانی که این برنامه ریزی ها انجام شده است، دیگر نیازی به شرکت در نشست طرح فریز نفتی نداریم. ایران کماکان باید روی حرف خود بایستد و به سهمیه قبل از تحریم ها برسد. اگر به اینجا رسیدیم، دیگر کشورها نمی توانند مانع ما شوند. به این ترتیب قدرت چانه زنی زیادی برای ایران ایجاد خواهد شد.