مهم ترین چالش پیش روی وزارت نفت به نتیجه رساندن بحث قراردادهای نفتی و جذب سرمایه گذاران خارجی برای توسعه میادین نفت و گاز است.
وزير نفت بیژن نامدار زنگنه در 2 سال و نیم گذشته که به وزارت نفت بازگشته نشان داده است همچون سال های دور و دوران جنگ همچنان فرمانده ای جهادی است و به حاشیه هایی که برای او و مدیرتش ایجاد می شود چندان اهمیتی نمی دهد و کارش را ادامه می دهد؛ او در آخرین پرده از این اتفاق و بدون توجه به حاشیه های بسیاری که این روزها برای قراردادهای جدید نفتی درست شده است، دست فرمان وزارت نفت در سال جاری را تعیین و به کلیه زیرمجموعه های این وزارت خانه ابلاغ کرد. دستور العملی که در راس آن افزایش تولید نفت و گاز از میدان های مشترک قرار دارد اتفاقی که به نظر می رسد نیاز اصلی آن قراردادهای جدید نفتی و گازی و سرمایه گذاری های جدید باشد.
البته از سال ١٣٦٨ وقتي افزايش ظرفيتهاي نفتي در دستور كار قرار گرفت، تمام روساي جمهور وقت و وزراي نفتي بر موضوع توسعه ميادين نفتي تاكيد كردهاند اما تاکنون موفقیت چندانی در این زمینه به دست نیامده است به صورتی که ایران از برخی از کشورهای همسایه در برداشت از میادین مشترک همچون پارس جنوبی عقب تر است.
ايران قصد دارد تا پايان اجراي برنامه ششم توسعه، يعني در سال ١٤٠١، ظرفيت توليد نفت خود را از ٦ ميليون بشكه فراتر ببرد. زنگنه در دستورالعمل ابلاغی خواستار تولید 567 میلیون مترمکعب گاز از میدان پارس جنوبي شده است. اين دستورالعمل در قالب برنامه ملي اقتصاد مقاومتي ابلاغ شده و مديرعامل اين شركت ملی نفت به عنوان مجري پروژههاي اولويتدار منصوب شده است. بر اساس ابلاغيه وزير نفت، پروژه بيع متقابل افزايش ظرفيت توليد ميدانهاي مشترك غرب كارون به ميزان ٩٠ هزار بشكه در روز، پروژه بيع متقابل افزايش سطح توليد گاز در ميدان مشترك پارس جنوبي به ٥٦٧ ميليون مترمكعب در روز و اختصاص سه هزار و ٤٠٠ ميليارد ريال كمك به طرحهاي عام المنفعه در مناطق نفت خيز، گازخيز و مناطق محروم كشور، از طرحهاي اولويتدار به شمار ميروند.
همچنين پروژه اصلاح ساختار قراردادهاي نفتي جديد براي انتقال فناوري با هدف اجراي راهبرد گشودن بازار كشور در حوزههاي نفتي و گازي در مقابل اخذ دانش فني عملياتي و بنيادين از طريق شركتهاي اكتشاف و توليد (E&P) براي بخش بالادست و شركتهاي پيمانكار عمومي (GC) براي بخش پايين دست صنعت نفت و انعقاد ٦ قرارداد مهم نفتي و گازي، از ديگر پروژههاي اولويتدار شركت ملي نفت ايران در سال ٩٥ اعلام شده است.
وزارت نفت در دو سال گذشته، نيز با در اولويت قراردادن فازهاي ١٢، ١٥، ١٦، ١٧ و ١٨ پارس جنوبي، كار توسعه فازهاي ١٢، ١٥ و١٦ را به طور كامل به پايان رساند وهمچنين بخشهايي از فازهاي ١٧ و ١٨ را بهرهبرداري کرد. اولويت ديگر صنعت نفت، توسعه ميدانهاي مشترك غرب كارون است؛ بزرگترين ميادين نفتي ايران مانند آزادگان و يادآوران درغرب كشور و غرب كارون جاي گرفتهاند. همچنین ایران قصد دارد با همکاری هند در میدان مشترک فرزاد B نیز اقداماتی را انجام دهد.
براساس آمارهای شرکت ملی نفت 23 میدان مشترک نفت و گاز بین کشورمان و کشورهای عراق، عربستان، عمان، امارات و قطر وجود دارد البته در شمال کشور و دریای خزر نیز میدان های مشترک نفتی و گازی بین ایران و همسایگان شمالی وجود دارد که تاکنون در آن حوزه کار چندانی صوت نگرفته است درحالی که همسایگان شمالی همچون ترکمنستان و آذربایجان برداشت های گسترده ای در سال های گذشته داشته اند.