آیا وزارت صنعت، معدن و تجارت برای دوران پساتحریم که می تواند فرصت بسیار مطلوبی برای رشد و توسعه صنایع کشور باشد، برنامه ای ویژه دارد با محسن صالح نیا با محسن صالح نیا معاون صنایع وزیر صنعت، معدن و تجارت در این باره گفت و گو کرده ایم:
وزارت صنعت، معدن و تجارت در دوره پساتحریم که با برداشته شدن تحریم ها کم کم در حال شروع است، چه برنامه ای دارد؟
در دو یا سه محور اقدامات ما در حال انجام است و برنامه ریزی هایی صورت گرفته؛ محور اول تشویق سرمایه گذاری توسط فعالان بخش خصوصی و سرمایه گذاران خارجی برای توسعه بخش هایی است در آن ها مزیت بسیار داریم مانند نفت و گاز، معدن، پتروشیمی و... در این بخش به دنبال تشویق سرمایه گذاران برای حضور و توسعه هستیم؛ در محور دوم تمرکز ما روی صنایعی است که قبلا طرح هایی در آن ها اجرا کرده ایم مثل صنایع نساجی، صنایع غذایی، صنایع دارویی حتی صنایع خودرو، فولاد و... که براساس ظرفیت هایی کار می کردند و حالا در این دوره جدید به دنبال نوسازی، استفاده از تکنولوژی های روز و ایجاد بازارهای جدید داخلی و بین المللی برای آن ها هستیم تلاش ما این است که با همکاری شرکت های خارجی در قالب جوینت ونچر ( قرار دادهای شراکتی) اقدام به انتقال دانش فنی و ایجاد برند در این بخش کنیم و در ضمن این صنایع را نوسازی و بازسازی کنیم و توسعه دهیم. البته در این بین سومین محور هم شامل رفع محدودیت ها برای صنایع ما می شود که ما ظرفیت ها و پتانسیل هایی که از قبل داشته ایم را می توانیم ارائه بدهیم و تولیداتمان را که رقابتی هستند مثل فرش ماشینی، برخی از صنایع غذایی و ... به بازارهای جهانی بدون محدودیت تحریم صادر کنیم و در فضای رقابت جهانی حضور جدی داشته باشند، این اتفاق می تواند تحول مهمی به خصوص در بخش صادرات غیر نفتی کشور باشد و شاهد رشد خوبی در این بخش باشیم.
برخی از صاحبان صنایع نگران هستند که با ورود شرکت های خارجی و سرمایه گذاران خارجی در فضای رقابتی جدید نتوانند دوام بیاورند و تعطیل شوند، آیا این نگرانی وجود دارد یا خیر و برنامه دولت آیا حمایت از این صنایع است؟
این نگرانی اگر دولت برنامه ای نداشته باشد شاید صادق باشد اما قصد ما این نیست که در شرایط پساتحریم از ظرفیت هایمان مراقبت نکنیم.
حتی اگر این صنایع مزیت نسبی نداشته باشند؟
به نظرما باید مزیت نسبی ایجاد شود و اگر در سال های گذشته در ساختار کشور تولیداتی را شکل داده ایم مثلا خودرو، نساجی و... باید از آن ها حمایت منطقی کنیم تا رشد و توسعه پیدا کنند و حتی ساختارشان را اصلاح کنیم و در این بین با مکانیزم هایی از این صنایع حمایت کنیم تا بتوانیم در شرایط جدید شاهد رشدشان باشیم و در این بین می توانیم با مکانیزم هایی مانند قراردادهای تعرفه های ترجیحی از آن ها حمایت کنیم و مواردی این چنینی. حرف اصلی من این است که قطعا این شرکت ها نباید نگران دوران پساتحریم باشند.
نگرانی هایی هم نسبت به باز شدن درهای کشور برای واردات کالاهای مختلف وجود دارد، آیا برنامه خاصی برای واردات در دوره پسا تحریم وجود دارد؟
توجه داشته باشید همه توجه دولت در این است که در دوره جدید واردات کشور به سمتی برود که ارزش افزوده بیشتر برای کشور ایجاد شود و نه کالاهایی وارد شوند که بیشتر و تنها جنبه مصرفی داشته باشند ما به دنبال واردات مواد اولیه، قطعات صنعتی و کالاهایی هستیم که در کشور تولید نمی شوند و یا محدودیت هایی در زمینه تولید آن ها وجود دارد و دانش و فناوری خاصی دارند. در این دوره ما بر واردات مدیرت شده تاکید داریم و به دنبال تامین نیازهای کشور به خصوص در مواد اولیه و کالاهای های تک هستیم تا بتوانیم به مرور زمان آن ها را در داخل تولید کنیم و این نکات در برنامه ششم و اقتصاد مقاومتی هم مورد تاکید بوده است.