احمد یزدان پناه در یادداشتی به وضعیت بررسی بودجه سال آینده پرداخته است.
احمد یزدان پناه
تدوین بودجه که سند پیشبینی دخل و خرج سالانه دولت است برای کشوری که درآمد دولت آن وابسته به نوسانات و درآمد نفت است (هرچند این وابستگی به گفته سخنگوی دولت امسال ۲۵درصد باشد)
نفتی که منبعی پایانپذیر بوده و درآمد آن بیننسلی است و در فضایی کاملا نامطمئن نفس میکشد، کاری سخت و نیازمند نگرشی علمی است.
ادامه كاهش قيمت نفت «سياست مالي» كشورهاي صادركننده را با چالشهاي عديدهاي مواجه ساخته كه از مهمترين آنها طراحي چارچوب براي آن سياستها با محوريت مخارج دولت و مالياتها است. همدلي دولت با ملت وقتي از طريق بودجه ظاهر ميشود كه دغدغه مردم از كوچك شدن سفره خود با دغدغه دولتمردان همخواني داشته باشد.
دغدغه ديگر مردم آن است كه اگر قبلا نفت با مسئله «نفرين منابع» و بيماري هلندي ما را مواجه ميكرد، امروزه «نفرين آيندگان» از مديريت اين شرايط مطرح است چراكه بايد براي امروزيان طوري خرج شود كه به سرمايهگذاري براي نسل بعد لطمهاي وارد نشود، اين يعني بودجه در خدمت توسعه باشد.
تيم اقتصادي دولت و سازمان برنامهريزي كشور و مجلسيان كه مسئوليت تصويب و نظارت بودجه را بهعهده دارند بايد باتوجه به محدوديت ظرفيت جذب اقتصاد ملي بهعنوان محدوديت بر سر راه كيفيت و اثربخشي مخارج دولت درصدد رفع آنها برآيند و از محدوديتهاي نهادي در اين راستا غافل نشوند.يك چارچوب سياست مالي در يك اقتصاد نفتي چه عناصر عمدهاي بايد داشته باشد:
پس قبول داريد يك بودجه چارچوبدار چقدر ميتواند از «بياطميناني» فضاي كسب و كار بكاهد.