پتروشیمی یکی از حوزه های مهم اقتصادی ایران است که کشورما باتوجه به شرایط خاص خود مانند مواد اولیه و انرژی ارزان می تواند پیشرفت بسیاری در آن داشته باشد، اما در این بین شرایط برای سرمایه گذاری داخلی و خارجی در این حوزه تا چه اندازه مهیاست. با احمد کیمیایی اسدی عضو هیات نمایندگان اتاق تهران و کارشناس این حوزه گفت و گو کرده ایم:
آیا زیر ساخت های لازم برای ورود سرمایه گذاران خارجی به ایران به خصوص در حوزه پتروشیمی وجود دارد؟
بله در این حوزه زیرساخت ها وجود دارد و حتی یک سری کارها در دو سال گذشته که تحریم ها هم وجود داشت انجام شد و پیشرفت های نسبتا خوبی هم به دست آمده است. در این حوزه فکر می کنم نسبت به سایر حوزه ها سرعت پیشرفت و کار بیشتر و بهتر بوده است و معتقدم پس از اجرایی شدن توافق پتروشیمی خیلی زود می تواند شاهد توسعه باشد. البته در بعضی از صنایع حتما یک مقدار زمان لازم خواهد بود تا خودشان را سریعتر بالا بکشند.
شاهد هستیم که فعالان اقتصادی و کارشناسی نسبت به نوع قرداد با شرکت های خارجی همچون شل، انی و... نگرانی دارند و معتقدند همیشه قرارداد با این شرکت های بین المللی به گونه ای بوده است که برد و سود اصلی را آن ها می برند و معتقدند باید تغییراتی در نوع قرار دادها در شرایط جدید ایجاد شود، نظر شما چیست؟
ببینید در فرآیند یک معامله اقتصادی حتما طرفین به دنبال بیشترین سود هستند و هرکدام خواهان سود حداکثری هستند، حالا در این بین ما به قصد داریم تا نظر بهترین کشورهای جهانی و پیشرفته ترین شرکت ها را جلب کنیم، خب این شرایط حتما ویژگی های های خاص خودش را دارد و من فکر می کنم که باید تعامل را بیشتر کرد و حتی نرمش نشان داد تا بتوانیم در طولانی مدت بیشترین سود را به دست آوریم. باید در نظر گرفت که هر توافقی یک سری بده بستان است همچون توافق هسته ای صورت گرفته که ما یکسری امتیاز داده ایم و یکسری هم گرفته ایم و همین موضوع باید در شرایط اقتصادی هم حاصل شود. مثلا شما در نظر بگیرید در بحث برداشت از میادین مشترک نفتی و گازی ما هرچقدر بتوانیم با حضور شرکت های بین المللی سرعت به کار خودمان بدهیم، برد داشته ایم زیرا از نظر برداشت بسیار عقب تر از کشورهای همسایه هستیم و با حضور شرکت های بین المللی می توانیم به شرایط کشورهای همسایه برسیم و در این شرایط سرعت مقدم بر آن سودی است که می توانیم داشته باشیم.
در شرایط پساتحریم فرصت برای فعالیت شرک های داخلی هم مهیا می شود، کارشناسان معتقدند در این شرایط بهتر است دولت به خصوصی سازی واقعی روی آورد و اجازه دهد تا نقش بخش خصوصی در اقتصاد کشور پر رنگ تر شود، به نظر شما این مهم چگونه می تواند اتفاق بیفتد؟
بله، این یک اتفاق مهم خواهد بود به خصوص در حوزه نفت ولی خب در نظر داشته باشید که در حوزه پتروشیمی شرایط هم اکنون به این شکل نیست زیرا حضور بخش خصوصی بسیار پر رنگ است و سرمایه گذاری های جدی صورت گرفته است، شرکت های پتروشیمی هم اکنون شناخت خوبی از شرکای خارجی هم دارند و همه این ها نشان می دهد که ظرفیت ها در این بخش آماده است.
باتوجه به این شناخت از شرکت های خارجی، به نظر شما در دوره جدید قرار دادهای ما در حوزه پتروشیمی بیشتر باید کدام کشورها باشد؟
فکر می کنم ما باید مقداری چرخش داشته باشیم از بلوک شرق به شرکت های غربی؛ تا پیش از این ما به خاطر شرایط خاص مجبور بودیم با شرکت های چینی با بعضا با ظرف های کره ای، ژاپنی و هندی کار کنیم؛ ولی حالا شرایط متفاوت شده است و ما می توانیم با شرکت های غربی هم قراردادهایی امضا کنیم، آلمانی ها، سوئیسی ها، بلژیکی ها شرکت های موفقی در حوزه پتروشیمی و پلیمر دارند و فکر می کنم این ها باید اولویت مذاکرات ما در این بخش باشند و در کنار این باید به دنبال شناخت از شرکت ها و طرف های جدید باشیم و آن هایی را نهایی کنیم که حرفی برای گفتن داشته باشند و در کنار آن ها صنایع داخلی ما به رشد مطلوب می رسند.